Przedsiębiorca chce się ubiegać o zezwolenie na otwarcie domu spokojnej starości. Jakie wymogi musi spełnić? Czy może ubiegać się ?o zezwolenie od razu na czas nieokreślony? ?– pyta czytelnik.
Tak.
W ustawie z 12 marca 2004 r. ?o pomocy społecznej (dalej: u.p.s.) zastrzeżono, że działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub w podeszłym wieku może być podjęta dopiero po uzyskaniu zezwolenia wojewody. Jednym z warunków wydania takiego zezwolenia jest spełnianie przez przedsiębiorcę standardów określonych w art. 68 u.p.s.
Przepis ten przewiduje, że w placówce trzeba świadczyć usługi opiekuńcze i bytowe z uwzględnieniem stanu zdrowia, sprawności fizycznej i intelektualnej oraz indywidualnych potrzeb przebywających tam osób. Budynek i jego otoczenie powinny być pozbawione barier architektonicznych, a pokoje mieszkalne zasadniczo muszą być nie więcej niż trzyosobowe, przy czym pokój dwu- i trzyosobowy powinien mieć powierzchnię nie mniejszą niż po 6 mkw. na osobę. Zasadą jest, że placówka powinna posiadać jedną łazienkę dla nie więcej niż pięć osób i jedną toaletę dla nie więcej niż czterech osób. Należy także zapewnić co najmniej trzy posiłki dziennie, w tym dietetyczne, zgodnie ze wskazaniem lekarza.
Wzór wniosku o wydanie zezwolenia stanowi załącznik do rozporządzenia ministra polityki społecznej z 28 kwietnia 2005 r. Zaznacza się w nim, czy zezwolenie ma być wydane na czas określony czy nieokreślony.
W terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku właściwy do spraw pomocy społecznej wydział urzędu wojewódzkiego, w imieniu i z upoważnienia wojewody, dokona oględzin obiektu, w którym jest usytuowana placówka. Po stwierdzeniu, że placówka gwarantuje zapewnienie odpowiedniej opieki, a w szczególności spełnia standardy, o których mowa w art. 68 u.p.s., wojewoda wyda zezwolenie.
