Wydaje się, że są to wszelkie okoliczności wykraczające poza przykłady wymienione w art. 165 k.p., który wskazuje okoliczności zobowiązujące szefa do zmiany terminu wakacji. Za „ważne powody" w rozumieniu art. 164 § 1 k.p. można uznać te, które utrudniają skorzystanie z urlopu zgodnie z jego celem (wypoczynek i regeneracja sił), np. konieczność sprawowania opieki nad osobą bliską czy dokonana przez organizatora zmiana terminu wycieczki, w której pracownik miał uczestniczyć.
Według art. 165 k.p. pracodawca musi zmienić czas urlopu wypoczynkowego podwładnego, który nie może go rozpocząć z przyczyn usprawiedliwiających absencję w pracy. W szczególności jest to: czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby, odosobnienie w związku z chorobą zakaźną, powołanie na ćwiczenia wojskowe albo na przeszkolenie wojskowe na okres do trzech miesięcy czy nabycie prawa do urlopu macierzyńskiego.
Z treści art. 164 § 1 k.p. nie wynika, aby wniosek pracownika był wiążący dla pracodawcy. Gdyby jednak przyjąć odmienną interpretację, to – mimo zaistnienia istotnych przesłanek – szef miałby pełną swobodę w podjęciu decyzji co do akceptacji albo odrzucenia prośby podwładnego. Dlatego też przełożony powinien uwzględnić przedmiotowy wniosek zawsze, gdy zachodzą ku temu ważne powody (ich ocena należy do szefa), a na przeszkodzie nie stoją względy natury organizacyjnej (konieczność zapewnienia normalnego toku pracy).
Jeśli pracodawca odrzuci odpowiednio uzasadniony wniosek zaangażowanego, przyjmuje się, że podwładnemu przysługuje roszczenie o udzielenie wypoczynku w innym czasie.
II WARIANT.
Pracownik podał we wniosku, że według prognoz w czasie, kiedy ma zaplanowany urlop, pogoda nie będzie sprzyjać wypoczynkowi.
