Przedsiębiorcy muszą interpretować podpisane przez siebie umowy tak, aby uwzględniać nie tylko zawarte w nich wprost sformułowania, ale również zgodny zamiar stron przy ich zawieraniu i cel ich zawarcia. W praktyce zdarza się bowiem często tak, że funkcjonujące w obrocie gospodarczym umowy są nieprecyzyjne. Ich interpretacja dokonywana tylko i wyłącznie w oparciu o poczynione zapisy prowadziłaby do bardzo niewygodnych dla przedsiębiorców wniosków, sprzecznych z ich pierwotnymi intencjami i zamiarami. Dlatego w kodeksie cywilnym w art. 65 znalazł się zapis, w myśl którego ważny jest również wskazany zgodny zamiar stron przy zawieraniu kontraktu.
W związku z tym przy dokonywaniu oceny, czyli – inaczej mówiąc – wykładni konkretnej umowy należy zwrócić uwagę na okoliczności związane z jej zawieraniem.
Co to może oznaczać w praktyce? Wśród takich okoliczności wymienić można chociażby przebieg negocjacji przed ostatecznym podpisaniem umowy. Przed sądem, który w przypadku powstania sporu będzie ustalał zgodny zamiar stron przy zawieraniu umowy, można więc przedłożyć różne dowody na okoliczność tego, że stronom chodziło o uwzględnienie w niej konkretnych praw i obowiązków czy też sytuacji handlowych lub życiowych.
Na przykład załóżmy, że strony zawarły umowę najmu lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej, w której nie został określony dokładnie czynsz. Nie wskazano też wprost, że najemca czynszu nie płaci. W takim przypadku wynajmujący może przedstawić uprzednią korespondencję e-mailową czy też świadka, który potwierdzi, że wysokość czynszu była pierwotnie przez przedsiębiorców ustalana. Innymi okolicznościami, na które w takich przypadkach można się powołać, może się okazać doświadczenie przedsiębiorców związane z zawieraniem tego rodzaju umów, czy też to, czy i w jaki sposób strony umowy wcześniej ze sobą współpracowały.
Podkreślić trzeba, że zgodny zamiar stron przy zawieraniu umowy – w zamyśle ustawodawcy – jest ważniejszy nawet od dosłownego brzmienia umowy. Oczywiście, aby został przez sąd określony zgodny zamiar stron przy zawieraniu umowy, trzeba wykazać konkretne fakty. Nie można się opierać na niedopowiedzeniach.
