Uchwałę przesądzającą o poprawności tego stanowiska przyjął Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów 26 lutego 2014 r. (I PZP 4/13).
Do liczby umów, o których mowa w art. 251 § 1 k.p. (kolejnych trzech na czas określony), nie wlicza się tych zawartych przed 1 maja 2004 r., czyli datą przystąpienia Polski do UE.
Stan faktyczny
Pracownika zatrudniono na podstawie trzech kolejnych umów na czas określony. Pierwsza opiewała na okres od ?1 marca 2000 r. do 31 marca 2002 r., druga od 1 kwietnia 2002 r. do 31 grudnia 2006 r., trzecia od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2009 r. Pracownik zażądał ustalenia, że był zatrudniony na czas nieokreślony na mocy trzeciej umowy, oraz odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie.
Rozstrzygnięcia
Sąd rejonowy oddalił powództwo. Przyjął, że w sprawie nie stosuje się art. 251 § 1 k.p. Od 29 listopada 2002 r. do dnia przystąpienia Polski do UE zawieszono jego obowiązywanie. Sąd okręgowy utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. Uzasadnił, że artykuł ten powinien być stosowany do umów nawiązanych dopiero po przystąpieniu, tj. 1 maja 2004 r., a u powoda pierwszą umową zawartą po tej dacie był trzeci z podpisanych angażów.
Z powodu wątpliwości interpretacyjnych Sąd Najwyższy podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów. Wskazał, że nie stosuje się art. 251 § 1 k.p. w brzmieniu obowiązującym od dnia wejścia Polski do UE, gdy kolejne umowy o pracę zawierano przed dniem akcesji Polski, natomiast następna taka umowa została przyjęta już po tym dniu.
