– Weroniki Owad (wezwania dla w/w świadków należy doręczyć na adres powódki wzajemnej)
na okoliczność ustalenia, że pozwana wzajemna w czasie godzin pracy i przy użyciu sprzętu biurowego wykonywała czynności na rzecz M sp. z o.o. , a ponadto na okoliczność: ujawnienia w/w podmiotowi konkurencyjnemu danych dotyczących klientów powódki wzajemnej: N sp. z o.o. i P sp. z o.o., ujawnienia przez nią informacji o dwóch kampaniach reklamowych MATRIX sp. z o.o. – prowadzonych przez powódkę wzajemną (z ramienia powódki wzajemnej kampanie te prowadziła pozwana wzajemna) – M sp. z o.o., podania przez nią nieprawdziwych informacji o rzekomym spotkaniu 29 listopada 2013 r. z przedstawicielem klienta pracodawcy N sp. z o.o., w trakcie godzin czasu pracy, a które w rzeczywistości nie miało miejsca (w tym czasie prawdopodobnie pozwana wzajemna podpisywała umowę najmu lokalu pod działalność M sp. z o.o.) oraz przechowywania przez w/w w siedzibie powódki wzajemnej dokumentów korporacyjnych M sp. z o.o. ?i przedstawiania się w trakcie rozmów telefonicznych z klientami powódki wzajemnej – prowadzonych w godzinach pracy – jako pracownik M sp. z o.o.
Uzasadnienie
Powódka wzajemna rozwiązała 2 grudnia 2013 r. z pozwaną wzajemną umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pozwanej wzajemnej ?z powodu ciężkiego naruszenia przez w/w podstawowych obowiązków pracowniczych polegających na:
1. ?ujawnianiu i przekazywaniu M sp. z o.o. tajemnicy przedsiębiorstwa pracodawcy w postaci poufnych informacji m.in. o klientach pracodawcy, a w szczególności o spółkach: N sp. z o.o. i P sp. z o.o., których ujawnienie mogło narazić pracodawcę na szkodę i utratę dobrego imienia poprzez ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa,
2. ?działaniu na szkodę pracodawcy poprzez wykorzystanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i zlecenie kampanii reklamowej klienta pracodawcy – M sp. z o.o.,
3. ?świadczeniu usług na rzecz M sp. z o.o. w trakcie czasu pracy, m.in. w postaci wykorzystywania służbowych komputerów, telefonów i woucherów w celach nie związanych ze stosunkiem pracy,
4. ?podaniu nieprawdziwych informacji o rzekomym spotkaniu 29 listopada 2013 r. z przedstawicielem klienta pracodawcy N sp. z o.o., w trakcie godzin czasu pracy, a które w rzeczywistości nie miało miejsca.
Dowód:
– oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z 2 grudnia 2013 r.
– świadectwo pracy pozwanej wzajemnej z 2 grudnia 2013 r.
w/w dowody znajdują się w aktach sprawy.
W świetle art. 82 § 1 k.p. pozwanemu wzajemnemu nie przysługuje wynagrodzenie za wadliwe wykonanie z jego winy usług. Pozwana wzajemna co najmniej ?od 1 października oraz w listopadzie 2013 r. nie tylko nie wykonywała umówionej pracy zgodnie z przepisami oraz umową, lecz wręcz podejmowała świadome ?i celowe działania na szkodę pracodawcy. Pozwana wzajemna w czasie godzin pracy i przy użyciu sprzętu biurowego wykonywała bowiem czynności na rzecz ?M sp. z o.o. Jednocześnie pozorowała wykonywanie swoich obowiązków służbowych wobec powódki wzajemnej, wyłudzając w konsekwencji wynagrodzenie ?za październik i listopad 2013 r.
W podanym okresie pozwana wzajemna naruszyła też tajemnicę przedsiębiorstwa pracodawcy poprzez ujawnienie w/w podmiotowi konkurencyjnemu – założonemu przez siebie wraz z innymi pracownikami powódki wzajemnej – Angelą Marzec i Amandą Kwiecień – danych dotyczących klientów powódki wzajemnej: ?N sp. z o.o. i P sp. z o.o. Ujawniła także informacje o dwóch kampaniach reklamowych MATRIX sp. z o.o. prowadzonych przez powódkę wzajemną (z ramienia powódki wzajemnej kampanie te prowadziła pozwana wzajemna) M sp. z o.o., przez co wyrządziła powódce wzajemnej znaczną szkodę majątkową. Pozwana wzajemna podała ponadto nieprawdziwe informacje o rzekomym spotkaniu 29 listopada 2013 r. z przedstawicielem klienta pracodawcy N sp. z o.o., w trakcie godzin czasu pracy, a które w rzeczywistości nie miało miejsca (w tym czasie prawdopodobnie pozwana wzajemna podpisywała umowę najmu lokalu pod działalność M sp. z o.o.).
Karina Kowalska przechowywała również w siedzibie powódki wzajemnej wszystkie dokumenty korporacyjne M sp. z o.o., a w trakcie rozmów telefonicznych ?z klientami powódki wzajemnej – prowadzonych w godzinach pracy – przedstawiała się jako pracownik M sp. z o.o. Dodatkowo świadczy to o lekceważącym podejściu pozwanej wzajemnej do obowiązków służbowych.
Dowód:
– zeznania w/w świadków.
Tymczasem, na podstawie art. 100 § 1 i § 2 pkt 4 k.p., podstawowym obowiązkiem pozwanej wzajemnej było sumienne i staranne wykonywanie pracy, dbanie ?o dobro zakładu pracy, ochrona jego mienia i obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie potencjalnie mogło narazić pracodawcę na szkodę. Nie ulega zatem wątpliwości, że zachowanie pozwanej wzajemnej – która co najmniej od 1 października 2013 r. (tj. od daty założenia M sp. z o.o.) była osobiście ?i majątkowo zaangażowana w działalność M sp. z o.o., spółki konkurencyjnej wobec powódki wzajemnej, nie wyczerpało dyspozycji powołanych przepisów.
Podane okoliczności jednoznacznie wskazują na to, że pozwana wzajemna dopuściła się czynu nieuczciwej konkurencji wobec powódki wzajemnej. Takie działanie pozwanej wzajemnej narusza przez nią podstawowy obowiązek pracowniczy, czyli dbanie o dobro zakładu pracy.
W konkluzji należy stwierdzić, że pozwana wzajemna nie wykonywała należycie swoich obowiązków pracowniczych, gdyż naruszyła wymóg ich sumiennego wypełniania, zasadę lojalności wobec pracodawcy, a ponadto dopuściła się czynów nieuczciwej konkurencji. Takie zaś działanie Kariny Kowalskiej sprzeczne jest ?z zasadami współżycia społecznego. Dlatego pobranie przez pozwaną wzajemną wynagrodzenia za październik i listopad 2013 r. stanowi świadczenie nienależnie pobrane, gdyż pozwana wzajemna wykonała swoje obowiązki pracownicze w sposób oczywiście wadliwy. A zatem na podstawie art. 8 k.p. działanie pozwanej wzajemnej nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
Powódka wzajemna złożyła wniosek o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż opóźnienie naraża ją na szkodę, zwłaszcza że pozwana wzajemna obecnie nie pracuje, a jedynym składnikiem jej majątku jest samochód osobowy marki opel astra o wartości 7 tys. zł (k. 8), który do czasu uprawomocnienia się wyroku może sprzedać, uzyskaną zaś cenę ze zbycia auta – przeznaczyć na bieżące utrzymanie.
Z uwagi zatem na powyższe oraz dyspozycję art. 82 k.p., żądanie zwrotu nienależnie wypłaconego pozwanej wzajemnej wynagrodzenia za październik i listopad 2013 r. (pozwana wzajemna zarabiała miesięcznie 2 tys. zł brutto) jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
W załączeniu:
– aktualny odpis z KRS DEF sp. z o.o.,
– odpis pozwu wzajemnego.
Dagmara Nowak
prezes zarządu DEF sp. z o.o.
