W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przez przystąpienie do użytkowania w myśl art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego należy rozumieć wystąpienie określonego stanu faktycznego polegającego na rozpoczęciu korzystania z obiektu lub jego części. Przystąpić zaś do użytkowania można tylko raz, gdyż późniejszy stan faktyczny w zakresie użytkowania należy traktować już jako trwające użytkowanie.
Ustawodawca nie przewidział kary pieniężnej za użytkowanie mające miejsce po przystąpieniu do użytkowania, a jedynie za samo przystąpienie do użytkowania.
Oznacza to, że obowiązkiem organu, badającego przesłanki zastosowania art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, jest ustalenie daty przystąpienia do samowolnego użytkowania obiektu budowlanego.
W omawianej wyżej sprawie organy nadzoru budowlanego uznały, że bieg terminu przedawnienia z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego rozpoczyna się od rzeczywistego stwierdzenia naruszenia prawa, przez co organy rozumieją stwierdzenie użytkowania obiektu ustalone podczas oględzin dokonanych przez powiatowego inspektora 22 sierpnia 2012 r. - uznał WSA w Kielcach.
Stanowisko takie, wbrew wyjaśnieniom organu odwoławczego zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie znajduje potwierdzenia w przywołanych przez ten organ wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zasadnie podniosła, że w sprawie nie wyjaśniono czy doszło do przedawnienia nałożenia kary za samowolne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego.
