Jak legalnie postawić reklamę, zawiesić billboard

Prawo budowlane traktuje reklamę różnie. Wszystko zależy od jej rodzaju. Mogą być więc one: budowlami (art. 3 pkt 3), obiektami małej architektury (art. 3 pkt 4) oraz tablicami i urządzeniami reklamowymi (art. 29 ust. 2 pkt 6).

Jaki montaż

Montaż większości tablic oraz urządzeń reklamowych na budynkach wymaga zgłoszenia. Wniosek składa się do starosty. Dołącza się do niego oświadczenie o tytule prawnym do dysponowania gruntem, a więc przede wszystkim: prawie własności lub użytkowania wieczystego. Niezbędne są także szkice i rysunki, które określą wygląd reklamy oraz sposób jej montażu. Mogą być odręczne. Byleby były czytelne.

Uwaga!

Na powieszenie reklamy potrzebna jest czasami zgoda zarządcy drogi. Chodzi oczywiście o te, które znajdują się nad ulicą między budynkami lub znajdują się w pasie drogowym.

Po złożeniu wniosku u starosty należy odczekać 30 dni. Jeżeli w tym czasie starosta nie złoży sprzeciwu, może rozpoczynać pracę. Oznacza to bowiem, że udzielił tzw. milczącej zgody.

Uwaga! Przepisy są bardziej rygorystyczne w przypadku nieruchomości zabytkowych oraz reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W takim przypadku trzeba koniecznie uzyskać pozwolenie na budowę.

Dmuchańce i banery

Prawo budowlane czasami traktuje reklamę jako małą architekturę. Za obiekt tego typu prawo budowlane uważa niewielkie obiekty, a w szczególności: kultu religijnego, figury, posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku.

Lista ta nie jest zamknięta. Niekiedy tablice i urządzenia reklamowe mogą być kwalifikowane jako obiekty małej architektury. Ale tylko wtedy, gdy ich funkcja nie jest jedynie reklamowa. Może to dotyczyć dużych siedzisk trwale związanych z gruntem. W takim przypadku potrzebne jest zgłoszenie.

Trwale związane z gruntem

Natomiast reklamy wolno stojące trwale związane z gruntem wymagają pozwolenia na budowę. W praktyce jednak sporo trudności nastręcza ustalenie, jaka reklama jest trwale związana z gruntem, jaka zaś nie. Problem ten wielokrotnie gościł na wokandzie sądu administracyjnego.

I tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 marca 2012 r. stwierdził np. m.in., że o tym, czy urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem, nie decyduje sposób i metoda związania z gruntem ani też technologia wykonania fundamentu i możliwości techniczne przeniesienia nośnika reklamowego w inne miejsce, ale to, czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania (II OSK 2558/10).

Ważne definicje

- budowla

– każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

- budowa

– wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego;

- roboty budowlane

– budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Z wokandy

Przedsiębiorca z Poznania chciał postawić reklamę wolnostojacą. Złożył wniosek do prezydenta Poznania, w którym zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych. Ten jednak uznał, że reklama posiada wszelkie cechy budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy prawo budowlane. A to oznacza, że wymaga pozwolenia na budowę. Samo więc zgłoszenie nie wystarczy. Z tego więc powodu wniósł sprzeciw od zgłoszenia.

Wojewoda wielkopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po przegranej w WSA przedsiębiorca wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Według przedsięborcy sam fakt, że urządzenie jest posadowione na ciężkich płytach żelbetowych, które z gruntem nie są powiązane, nie oznacza, że płyty te są łącznikiem z gruntem. Płyty mogą, bowiem w każdym momencie zostać przesunięte, a sam obiekt przeniesiony w inne miejsce, a tym samym sąd bezpodstawnie uznał przedmiotowe urządzenie reklamowe za budowlę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Zdaniem sądu cecha „trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. To, że dane urządzenie jest przestawne i zawiera prefabrykowany fundament powierzchniowy nie oznacza jeszcze, że nie można przyjąć, że nie jest ono trwale związane z gruntem, ponieważ w aktualnym stanie techniki sposób wykonania fundamentu może być różny.

Warto wiedzieć

Reklamę należy traktować jako nośniki informacji wizualnej wraz z elementami konstrukcyjnymi i zamocowaniami.

Taką definicję zawiera ustawa o drogach publicznych. Jest ona powszechnie stosowana. Brakuje bowiem definicji reklamy w prawie budowlanym.

Tylko na 120 dni

Jest jeszcze inna możliwość. Można reklamę wolno stojącą postawić, jedynie zgłaszając to staroście, ale pod warunkiem, że zostanie ona potraktowana jako obiekt tymczasowy i zostanie umieszczona w danym miejscu tylko na 120 dni.