Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
to jeden z najważniejszych aktów prawnych regulujących zasady funkcjonowania wolnego rynku. Wolnego nie oznacza pozbawionego pewnych reguł, nakazów lub zakazów związanych z określonym postępowaniem.
Wyznacza granice swobodnego poruszania się na nim przedsiębiorców. To ta ustawa określa m.in., jakie działania firm mogą być uznane za naruszające reguły rynku (np. zmowy cenowe, ustalanie rynku dystrybucji), kiedy przedsiębiorca nadużywa pozycji dominującej (np. ogranicza dostęp do rynku konkurentom) oraz kiedy może być mu postawiony zarzut naruszenia interesów słabszej strony funkcjonującej na rynku, czyli konsumentów (np. poprzez stosowanie niewłaściwych wzorców umownych).
Ustawa reguluje także procedury właściwego postępowania w przypadku wykrycia nieprawidłowości oraz wskazuje, jakie kary mogą być nałożone na przedsiębiorcę naruszającego zasady uczciwej konkurencji lub działającego na szkodę konsumentów. Dlatego jest to ta część prawa, która siłą rzeczy powinna interesować każdego przedsiębiorcę.
Niezależnie od jego wielkości, miejsca prowadzenia działalności czy też jej przedmiotu. Ustawa obowiązuje bowiem wszystkie firmy. I te mikro, oparte np. na samodzielnym prowadzeniu działalności gospodarczej, i te największe, zatrudniające setki lub tysiące pracowników.