Niewidomy nie zawsze zyska na wakacjach

Dlatego że proporcjonalnie obliczając jego wypoczynek, sumuje się przysługujące mu wymiary urlopu podstawowego i dodatkowego. To skutek wyjaśnień, jakie otrzymaliśmy z resortu pracy.

Zobacz

Stanowisko Departamentu Prawa Pracy MPiPS z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustalania dodatkowego urlopu wypoczynkowego dla niepełnosprawnych pracowników

Dodawanie i proporcja

Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności dodatkowe dziesięć dni roboczych urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym przyznaje art. 19 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU z 2010 r. nr 214, poz. 1407 ze zm., dalej ustawa o rehabilitacji).

Opisywana w artykule "Dłuższe wakacje dla niewidomego podwładnego" 30 marca wątpliwość pracodawców niepełnosprawnych podwładnych odnosiła się m.in. do tych zaangażowanych na część etatu. Jak im wyliczyć przysługujący wypoczynek?

Czy pierwszym działaniem jest dodanie obu wymiarów, a następnie ustalenie z 36 dni proporcji wobec wielkości etatu, np. u przyjętego na 1/4, czyli dziewięć dni wypoczynku? A może należy oddzielnie wyliczyć proporcjonalną wysokość wobec każdej części wakacji?

Trzymając się tego przykładu, jedna czwarta z 26 dni (urlop podstawowy) w zaokrągleniu da 7 dni, a jedna czwarta z 10 to 3 dni urlopu dodatkowego (po zaokrągleniu). W sumie 10 dni.

Poza tym skutkiem, że pracownik minimalnie zyskuje na ilości wakacji (oczywiście przy niektórych wymiarach etatu), szef może tę informację o wykorzystaniu dni ekstraurlopu precyzyjnie wpisać w świadectwie pracy w razie rozstania z podwładnym. Tę metodę odrębnego wyliczania wskazują niektórzy prawnicy, w tym Państwowa Inspekcja Pracy. Ten sposób sugerowaliśmy także 30 marca.

Przykład

Pan Jan jest niepełnosprawnym w stopniu umiarkowanym zatrudnionym na 4/7 etatu i ma ponaddziesięcioletni staż pracy. Jego wymiar urlopu wypoczynkowego podstawowego wynosi:

4/7 x 26 dni = 15 dni, a urlopu dodatkowego 4/7 x 10 dni = 6 dni (po zaokrągleniach).

Tymczasem resort pracy nie dostrzega problemu z wypełnianiem dokumentów. Ustalając wymiar urlopu niepełnosprawnego zatrudnionego na część etatu, należy najpierw obliczyć łączny wymiar wakacji (tj. 26 dni + 10 dni = 36 dni), a następnie ustalić je proporcjonalnie do wielkości etatu.

Rok od orzeczenia

Kolejna niepewność dotyczyła sposobu udzielania pierwszego urlopu niepełnosprawnemu.

Nie jest on bowiem określony w ustawie o rehabilitacji, a jej art. 66 w sprawach nieuregulowanych odsyła do kodeksu pracy. Zgodnie z ustawą na te wakacje ma szansę dopiero po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia do jednego ze stopni niepełnosprawności. Czy to oznacza, że szef ma ich udzielić bez żadnych uszczupleń, nawet gdy podwładny nabędzie to uprawnienie pod koniec roku kalendarzowego?

Resort wyjaśnia, że pierwsze dodatkowe wakacje osoba niepełnosprawna nabywa w całości (czyli dziesięć dni roboczych). I to nawet gdy uzyska prawo do nich dopiero w grudniu. Potwierdza więc przytaczane przez nas stanowisko opublikowane w tej sprawie na stronach internetowych Biura Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych.

Według ministerstwa nabycie pierwszego urlopu dodatkowego w trakcie roku traktowane jest jako urlop uzupełniający (a więc nie podlega obniżeniu proporcjonalnie do okresu, w którym pracownik nie miał do niego prawa).

Zobacz

Stanowisko Departamentu Prawa Pracy MPiPS z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustalania dodatkowego urlopu wypoczynkowego dla niepełnosprawnych pracowników

Zobacz więcej w serwisach:

Kadry i płace

»

Niepełnosprawny w firmie

Kadry i płace

»

Urlopy