[b]Czy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę z pracownikiem prawomocnie dopuszczonym do pracy, wskazując te same przyczyny rozwiązania za wypowiedzeniem, które wcześniej wskazano w uzasadnieniu rozwiązania dyscyplinarnego, czyli bez wypowiedzenia? Czy pracodawca jest ograniczony jakimś terminem?[/b] – pyta czytelnik.
[i][b]Odpowiada Marcin Wojewódka, Kancelaria Radcy Prawnego Marcin Wojewódka:[/b][/i]
Chociaż na pierwszy rzut oka może się to wydać dziwne, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz praktyką orzeczniczą Sądu Najwyższego pracodawca może po przywróceniu do pracy – po uprzednim rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia – ponownie złożyć oświadczenie woli zmierzające do rozwiązania umowy o pracę, tym razem za wypowiedzeniem.
Jak bowiem wskazał [b]Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 13 kwietnia 2005 r. (sygn. II PK 230/04)[/b]: „fakt, że przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie w rozumieniu art. 30 § 4 i art. 45 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=97B519D5FF3A773629DF4C0B2C39B9D1?id=76037]kodeksu pracy[/link] okazała się wcześniej niewystarczająca do uzasadnienia rozwiązania niezwłocznego z przyczyn zawinionych przez pracownika, nie pozbawia pracodawcy prawa do wypowiedzenia stosunku pracy z powołaniem się na nią (…)”. Gdy zatem przyczyna zachowuje swoją aktualność, pozbawienie prawa wypowiedzenia umowy na jej podstawie równałoby się przekreśleniu uprawnienia pracodawcy do kształtowania składu zespołu pracowniczego.
Można zatem stwierdzić, że wypowiedzenie jest dopuszczalne także wówczas, gdy pracodawca rozwiązał wcześniej z tej samej przyczyny umowę bez wypowiedzenia z winy pracownika, a ten został prawomocnie przywrócony do pracy.
