Zawarcie umowy o pracę oznacza, że jej strony łączy stosunek pracy. To z kolei jest jednoznaczne z tym, że pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym właśnie przez przedsiębiorcę. Natomiast firma musi zatrudniać go za wynagrodzeniem.
Stanowi o tym art. 22 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]. Zatrudnienie w takich warunkach jest zawsze zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, i to bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.
[srodtytul]Kodeks cywilny[/srodtytul]
W praktyce często firmy zatrudniają osoby na podstawie kontraktów cywilnoprawnych. Wśród nich najbardziej popularna jest umowa-zlecenie. Jest ona regulowana przez kodeks cywilny. Zgodnie z jego art. 734 § 1, zawierając taką umowę, przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania dla dającego zlecenie określonej czynności prawnej.
W umowie strony mogą wskazać konkretną czynność, która ma być wykonana, np. wykonanie markizy ogrodowej. Mogą także wyznaczyć ich grupę albo określić takie czynności rodzajowo.