20 albo 26 dni w roku standardowo pracownik może przeznaczyć na urlop wypoczynkowy. Tak wynika wprost z kodeksu pracy. Mówi o tym art. 154 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]. Wymiar urlopu może być też zwiększony np. w układzie zbiorowym pracy.
To, czy pracownikowi przysługuje większy 26- dniowy wymiar urlopu, czy też ten o sześć dni krótszy, jest generalnie uzależnione od okresu zatrudnienia. Co najmniej 10-letni staż daje prawo do dłuższych wakacji. Krótszy okres zatrudnienia uprawnia do krótszego wypoczynku.
A niepełnoetatowcy? Osoba zatrudniona w niepełnym wymiarze czasu pracy także ma prawo do wypoczynku. Przy czym wymiar urlopu ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika. Oznacza to, że pracownikowi z pięcioletnim stażem pracy, zatrudnionemu w połowie wymiaru czasu pracy, przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dziesięciu dni.
[srodtytul]Doświadczenie zawodowe[/srodtytul]
Jak liczyć okres zatrudnienia? Chodzi tu nie o zatrudnienie w danej firmie, czyli staż zakładowy, ale o ogólny okres zatrudnienia. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się bowiem okresy poprzedniego zatrudnienia. I to bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy. Mówi o tym art. 154[sup]1[/sup] § 1 k.p.