Niezwykle ważną i postulowaną już od dłuższego czasu przez praktykę i doktrynę zmianą jest umożliwienie wprowadzenia przez strony umowy zastawu rejestrowego kontraktowych mechanizmów pozwalających na określenie wartości przedmiotu zastawu w wypadku przejęcia przez zastawnika przedmiotu zastawu na własność. Dotychczas strony były zobowiązane do wskazania ściśle określonej wartości przedmiotu zastawu. Trudne w praktyce było zwłaszcza określenie jej w razie ustanawiania zastawu rejestrowego na udziałach w spółce z o.o. W interesie zastawnika leżało bowiem, aby wartość udziałów na potrzeby przejęcia ich na własność była jak najniższa. W interesie zastawcy było natomiast uzgodnienie jak najwyższej wartości przedmiotu zastawu. Działo się tak, ponieważ strony nie mogły przewidzieć, jak ta wartość będzie się przedstawiać np. za kilka lat, gdy dojdzie do takiego przejęcia.
Zmianie uległa także regulacja trybu zaspokojenia się zastawnika z dochodów, jakie przynosi przedsiębiorstwo zastawcy. Zgodnie z nową treścią art. 27, zarząd może sprawować również zastawnik. W umowie zastawu nie trzeba już wskazywać podmiotu, który może być zarządcą, wystarczy wskazanie warunków, jakim musi on odpowiadać.
[srodtytul]Pozostałe modyfikacje[/srodtytul]
Ustawodawca rozszerzył katalog umów, na podstawie których może zostać dokonany wpis do rejestru zastawów. Dotąd należało dołączyć do wniosku umowę zastawniczą, od 11 stycznia zaś zamiast umowy zastawniczej można do wniosku dołączyć umowę, z której wynika nabycie przedmiotu zastawu lub nabycie udziału we współwłasności przedmiotu zastawu albo też nabycie wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym lub jej części.
[wyimek]Zasadniczą zmianą jest rozszerzenie kręgu podmiotów, na których rzecz może zostać ustanowiony zastaw rejestrowy[/wyimek]