Dieta nie musi być wypłacana pracownikowi w delegacji, jeżeli pracodawca zapewnił mu bezpłatne całodzienne wyżywienie. Wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Tak stanowi art. 77[sup]5[/sup] kodeksu pracy.
[srodtytul]Jakie to przepisy[/srodtytul]
Wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu krajowej i zagranicznej podróży służbowej określa [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=167998]rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (DzU nr 236, poz. 1990)[/link].
Warunki wypłaty należności za delegacje pracownikowi zatrudnionemu u innych pracodawców określa się w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania albo umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie musi tworzyć regulaminu wynagradzania. Postanowienia te nie mogą jednak ustalać diety za dobę delegacji krajowej lub zagranicznej niższej niż dla zatrudnionego w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej. Jeżeli w układzie zbiorowym, regulaminie wynagradzania lub umowie o pracę nie ma takich postanowień, pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2002 r.
[srodtytul]Ile zapłacić[/srodtytul]