Tak orzekł WSA we Wrocławiu w wyroku z 11 kwietnia 2008 r. (I SA/Wr 1892/07).
Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o VAT z 1993 r. prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługiwało w stosunku do samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg. Przepisy ustawy o VAT z 2004 r. (art. 88 ust. 1 pkt 3) mówią, że prawo do odliczenia nie przysługuje w przypadku samochodów o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ograniczenie to zostało wprowadzone 22 sierpnia 2005 r., czyli po akcesji Polski do Unii Europejskiej.
Podatnik wystąpił do organów podatkowych o zwrot podatku naliczonego. Wskazał, że w starym stanie prawnym mógłby skorzystać z tego prawa. Natomiast nowe, wprowadzone niezgodnie z prawem, przepisy uniemożliwiają mu to. Mimo to organy podatkowe odmówiły zwrotu. Podatnik zaskarżył więc decyzję do WSA.
Sąd orzekł, że zgodnie z postanowieniami art. 176 dyrektywy 112 w żadnym wypadku prawo do odliczenia VAT nie dotyczy wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą (a więc artykułów luksusowych, rozrywki lub wydatków reprezentacyjnych). Wydatki, od których nie przysługuje odliczenie, określa Rada. Państwa członkowskie mogą jednak utrzymać wszystkie wyłączenia przewidziane w prawie krajowym obowiązujące w dniu przystąpienia do UE. Oznacza to, że po 1 maja 2004 r. polskie przepisy nie mogły wprowadzać dalszych ograniczeń w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu paliw. W tym wypadu przepisy ustawy z 2004 r. sprawiły, że podatnik przestał spełniać kryterium masy całkowitej pojazdów. Narusza to zasadę stałości zawartą w art. 176 dyrektywy 112. W związku z tym należy stosować stare przepisy.
Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową Deloitte
