Komornik bierze należność nie tylko od dłużnika

[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=700594DA6E1ED451A580A4FC32183A4E?id=183360]Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jedn. DzU z 2006 r. nr 167, poz. 1191 ze zm.)[/link] wymienia wydatki w toku egzekucji oraz opłaty egzekucyjne.

Na poczet tych pierwszych komornik może pobierać zaliczki. Płacić będą je zazwyczaj wierzyciele, bo to im zależy na odzyskaniu przysługujących im od dłużników należności.

[srodtytul]Może żądać zaliczki...[/srodtytul]

[b]Ustawa mówi, że komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji.[/b] Zwrot ten przysługuje jednak tylko w zakresie określonym ustawą. Wydatkami w toku egzekucji są:

- należności biegłych,

- koszty ogłoszeń w pismach,

- koszty transportu specjalistycznego, przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą komornika, przechowywania i ubezpieczania zajętych ruchomości,

- należności osób powołanych, na podstawie odrębnych przepisów, do udziału w czynnościach,

- koszty działania komornika poza terenem rewiru komorniczego,

- koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym,

- koszty uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub dokonania zabezpieczenia,

- koszty doręczenia korespondencji, z wyjątkiem kosztów doręczenia stronom zawiadomienia o wszczęciu egzekucji bądź postępowania zabezpieczającego.

Zgodnie z art. 40 ustawy na pokrycie tych wydatków komornik może żądać zaliczki od strony lub innego uczestnika postępowania, który wniósł o dokonanie czynności. Co ważne,[b] komornikowi wolno uzależnić czynność od uiszczenia zaliczki.[/b]

W przypadku osób zwolnionych od kosztów sądowych sumy niezbędne na pokrycie wydatków przekazuje komornikowi sąd rejonowy, przy którym ten działa.

[srodtytul]... ale musi się z niej rozliczyć[/srodtytul]

Komornik obowiązany jest rozliczyć zaliczkę w terminie miesiąca od dnia poczynienia wydatków, na które była przeznaczona, i zwrócić jej niewykorzystaną część.

Jeśli skutkiem wcześniejszego ukończenia postępowania lub z innych przyczyn opłacona zaliczkowo czynność w ogóle nie została dokonana, termin miesięczny biegnie od dnia ukończenia postępowania lub zaistnienia przyczyn niedokonania czynności.

W tym celu komornik wydaje postanowienie, w którym określa w szczególności: stronę lub innego uczestnika postępowania, który uiścił zaliczkę, i jej wysokość, czynności, na poczet których pobrano zaliczkę, ze wskazaniem daty ich dokonania, kwoty zaliczki zaliczone na pokrycie poszczególnych czynności z jednoczesnym wskazaniem sposobu i podstaw ich wyliczenia oraz kwotę podlegającą zwrotowi i oznaczenie osoby, na rzecz której zwrot ma nastąpić.

Ale uwaga! W przypadku gdy postępowanie egzekucyjne lub dokonanie zabezpieczenia okaże się w całości lub w części bezskuteczne, wydatki poniesione przez komornika, które nie zostały pokryte z wyegzekwowanej części świadczenia, obciążają wierzyciela.

[srodtytul]Określony procent wartości [/srodtytul]

W myśl art. 43 ustawy za prowadzenie egzekucji i inne czynności wymienione w ustawie komornik pobiera opłaty egzekucyjne. Ich wysokość jest zróżnicowana i zależy – w dużej mierze – od tego, co komornik ma zrobić.

I tak za dokonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego komornikowi przysługuje opłata w wysokości 2 proc. wartości roszczenia, które podlega zabezpieczeniu, nie mniejsza jednak niż 3 proc. przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego i nie wyższa niż pięciokrotność tego wynagrodzenia.

[b]Uwaga! [/b]Opłatę tę uiszcza wierzyciel, składając wniosek o dokonanie zabezpieczenia, a jeżeli nie uiści jej wraz z wnioskiem, komornik wzywa go do jej uiszczenia w terminie siedmiu dni. Do czasu uiszczenia opłaty komornik nie dokonuje zabezpieczenia. Nieuiszczenie opłaty powoduje zwrot wniosku.

[srodtytul]Tydzień na czynności[/srodtytul]

Komornik podejmuje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wniosku wierzyciela, czynności niezbędne do skutecznego przeprowadzenia egzekucji lub zabezpieczenia roszczenia.

[b]Do wartości egzekwowanego świadczenia lub zabezpieczonego roszczenia, stanowiącej podstawę ustalenia opłaty, wlicza się odsetki, koszty i inne należności podlegające egzekucji lub zabezpieczeniu wraz ze świadczeniem głównym w dniu złożenia wniosku lub rozszerzenia egzekucji. [/b] Do wartości tej nie wlicza się jednak kosztów toczącego się postępowania egzekucyjnego lub dokonania zabezpieczenia oraz kosztów zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w tym postępowaniu.

[srodtytul]Od kogo można ściągnąć[/srodtytul]

W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15 proc. wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego lub wynagrodzenia za pracę komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8 proc. wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

W obu przypadkach komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanych kwot.

W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 k.p.c. komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5 proc. wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Jednakże w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.