Tak uznał Sąd Najwyższy w wyroku ?z 12 lutego 2014 r., IV CSK 361/13.
Spółka dochodziła pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego ?w postaci aktu notarialnego, w którym osoba działająca jako jej członek zarządu poddała spółkę egzekucji na rzecz spółki pozwanej, pomimo że dzień wcześniej została odwołana ze składu zarządu powódki, lecz w dniu dokonywania tej czynności była jeszcze wpisana w KRS jako jej członek zarządu.
Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo, a sąd odwoławczy oddalił apelację powódki. Sądy stwierdziły, że uchwała o odwołaniu członka zarządu powódki jest skuteczna w stosunkach wewnętrznych od chwili jej podjęcia. Jednak osoby trzecie działające w dobrej wierze są chronione zasadą jawności materialnej rejestru (art. 14 ustawy ?o KRS) oraz zasadą domniemania prawdziwości danych wpisanych do rejestru (art. 17 ust. 1 ustawy o KRS). Ponieważ art. 14 ustawy o KRS działa jedynie na rzecz osób trzecich działających w dobrej wierze, której istnienie domniemywa się z mocy art. 7 kodeksu cywilnego, a powódka nie obaliła tego domniemania, działającego na rzecz strony pozwanej, to czynność prawna powódki poddania się w akcie notarialnym egzekucji nie może zostać uznana za nieważną.
Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego.
W skardze kasacyjnej powódka wskazała m.in. na błędną wykładnię art. 14 i art. 17 ustawy o KRS i w konsekwencji uznanie za ważne i skuteczne jednostronnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji, złożonego w imieniu powódki przez osobę niebędącą już członkiem jej zarządu. Sąd Najwyższy nie podzielił tych zarzutów. W jego ocenie wykładnia przepisów art. 14 i art. 17 ustawy ?o KRS, determinująca skutki czynności prawnych dokonywanych z uwzględnieniem treści wpisów ujawnionych ?w rejestrze przedsiębiorców, chroni interes uczestników obrotu w ten sposób, że podmiot działający w zaufaniu do treści tych wpisów nie może się znaleźć w sytuacji mniej korzystnej aniżeli ta, ?w której znalazłby się, gdyby rzeczywisty stan prawny był zgodny ze stanem prawnym ujawnionym w rejestrze.