Pan Mateusz z orzeczonym lekką niepełnosprawnością złożył pracodawcy wniosek o zgodę na wyjście osobiste w poniedziałek, ?gdyż musi załatwić pilną sprawę urzędową. Jednocześnie w piśmie ?pan Mateusz zobowiązał się całą poranną nieobecność odpracować, pozostając dłużej w firmie tego samego dnia. Jego praca wyglądała ?tak jak w tabeli 3. Przy tak odrabianym wyjściu osobistym pan Mateusz nie pracował ?z naruszeniem obowiązującej go ośmiogodzinnej dobowej normy. Odrobienie porannej absencji w tym samym dniu jest zatem dopuszczalne dla niepełnosprawnego i nie pozostaje w sprzeczności ?z art.. 15 ustawy o rehabilitacji.
Kiedy naruszenie doby
Umożliwienie odrabiania wyjść osobistych przy przekroczeniu dobowej normy czasu pracy, które nie stanowi pracy ?w nadgodzinach, nie daje jednak wprost odpowiedzi na pytanie, czy na tej samej zasadzie należy traktować wcześniejsze rozpoczęcie przez etatowca pracy naruszające dobę pracowniczą. Biorąc jednak pod uwagę całość ostatniej nowelizacji przepisów ?o czasie pracy, trzeba stwierdzić, że zamiarem ustawodawcy było też wprowadzenie możliwości naruszenia doby pracowniczej i ponowne rozpoczynanie przez podwładnego pracy po raz kolejny w tej samej, niezakończonej dobie. Zatem zaplanowane, wykorzystujące nową procedurę, odrabianie wyjścia osobistego pracownika nie będzie stanowiło naruszenia przepisów o czasie pracy nawet, gdy odrobienie nieobecności w pracy będzie następowało przed godziną rozkładowego startu zadań przez etatowca w danym dniu. To szczególnie istotne dla niepełnosprawnych pracowników, dla których możliwość korzystania z odrabiania wyjść osobistych i tak jest mocno okrojona.
Przykład
Pani Joanna ma orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności. ?W całym tygodniu zgodnie z grafikiem miała pracować od poniedziałku do piątku od 8 do 16. Ponieważ w poniedziałek rano musiała pójść ?z dzieckiem do lekarza, złożyła szefowi wniosek o zwolnienie jej z pracy od 8 do 10. Nie mogła w tym dniu dłużej zostać w pracy, dlatego ?we wniosku wskazała, że odrobi zaległe dwie godziny, przychodząc ?we wtorek wcześniej do firmy. Jej pracę w tygodniu zaewidencjonowano w sposób podany w tabeli 4.
W tym przypadku w dobie, która rozpoczęła się dla pani Joanny zgodnie z harmonogramem w poniedziałek o 8 i trwała do 8 we wtorek, przepracowała ona osiem godzin. Nie przekroczyła zatem sztywnej ośmiogodzinnej normy czasu pracy. We wtorek, kiedy odrabiała dwie godziny zwolnienia, przychodząc wcześniej do firmy, pracowała w dobie poniedziałkowej, która rozpoczęła się o 8 w tym dniu. W takim przypadku należy jednak zwrócić szczególną uwagę na wykonywanie przez etatowca pracy w porze nocnej, co jest niedozwolone dla niepełnosprawnych. Naruszenie doby pracowniczej przy odrabianiu wyjścia osobistego będzie jednak możliwe jedynie w kolejnej dniówce roboczej. Nie oznacza bowiem przekroczenia dobowej normy niepełnosprawnego. Odłożenie terminu odpracowania na kolejny dzień tygodnia spowodowałoby już przekroczenie normy dobowej.
