Ubezpieczony pracownik, który uległ wypadkowi w drodze do pracy lub z niej, musi niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o zdarzeniu. Gdyby jednak szybkie poinformowanie uniemożliwiał mu np. pobyt w szpital, robi to, gdy ustaną te przeszkody.
Jaka droga
Zgodnie z art. 57b ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekt jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.) wypadkiem w drodze do pracy lub z niej jest nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego. Pod warunkiem, że droga ta była najkrótsza i nie została przerwana.
Uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do lub z pracy, choć droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i nie przekraczała granic potrzeby, a także wtedy, gdy droga, nie będąc najkrótsza, była komunikacyjnie najdogodniejsza dla ubezpieczonego.
Za drogę do lub z pracy uważa się, oprócz tej z domu do pracy lub z pracy do domu, tę do miejsca lub z miejsca:
- innego zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia,