Nie zawsze rekompensata przyznawana poza warunkami z orzeczenia Altmark może być zgodna z postanowieniami decyzji lub rozporządzenia de minimis. Dlatego też, wzorem dotychczas obowiązujących reguł, Komisja określa w ramach UE szczegółowe warunki zgodności z rynkiem wewnętrznym dla rekompensat stanowiących pomoc publiczną i niespełniających warunków z decyzji.
Ramy UE mają zastosowanie w sektorze transportu lotniczego oraz morskiego, natomiast nie stosuje się ich w transporcie lądowym i w odniesieniu do nadawców radiowo-telewizyjnych, gdzie obowiązują specyficzne reguły odnoszące się do rekompensaty za wykonywanie UOIG.
Traktatową podstawą dopuszczalności pomocy udzielanej na warunkach określonych w ramach UE jest, tak jak w przypadku decyzji, art. 106 ust. 2 TFUE. Zapewnienie przez właściwe organy administracyjne zgodności z tymi warunkami nie zwalnia jednak państwa członkowskiego od ubiegania się o zgodę Komisji na udzielenie pomocy publicznej.
Po pierwsze
zatem, państwo członkowskie musi wykazać przed Komisją, że pomoc w postaci rekompensaty będzie udzielana rzeczywiście na świadczenie UOIG, przy czym usługa musi być prawidłowo zdefiniowana. Co istotne dla procesu notyfikacyjnego, państwa członkowskie będą musiały, działając zgodnie z ramami UE, przedstawiać należyte uzasadnienie dla potrzeb, które mają być realizowane przez UOIG, w tym poprzez przedstawianie wyników konsultacji społecznych.