Weszła w życie uchwalona w 2010 r. nowelizacja ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Widać w niej silną tendencję do zaciskania pasa przez PFRON.
Nowelizacja usztywnia definicję minimalnego wynagrodzenia, które jest podstawą do obliczania dofinansowania wynagrodzenia niepełnosprawnego pracownika. Do 1 stycznia 2011 r. za najniższe wynagrodzenie uznawano wynagrodzenie obowiązujące w grudniu roku poprzedniego. W latach 2011 i 2012 najniższe wynagrodzenie będzie równowartością minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu 2009 r. – czyli kwoty 1276 zł.
Taka definicja daje PFRON pewność stałych stawek dofinansowania. Dla pracodawców jest jednak mniej korzystna. Nowe przepisy doprecyzowują także zasady wypłaty takiej pomocy, gdy osoba niepełnosprawna jest zatrudniona u więcej niż jednego pracodawcy w wymiarze przekraczającym pełny etat. W takiej sytuacji dofinansowanie będzie wypłacane tylko do wysokości nieprzekraczającej kwoty należnej za zatrudnienie na pełnym etacie.
Będzie ono przysługiwało proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy w każdej firmie, ale w pierwszej kolejności temu pracodawcy, który wcześniej zatrudnił tę osobę. Pracodawca zatrudniający na pełny etat osobę z lekkim stopniem niepełnosprawności otrzyma więc pełną dopłatę, nawet jeśli niepełnosprawny zatrudni się także na ćwierć etatu w innej firmie.
[i]Autor jest partnerem w kancelarii KKPW Adwokaci sp.p.[/i]
