Przy umowie bezterminowej liczy się cały staż zakładowy

Gdy pracownik pracuje u pracodawcy z przerwami, do okresu zatrudnienia, od którego zależy długość wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia w tej firmie. Art. 36 § 1 k.p. uzależnia okres wypowiedzenia takiej umowy od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi on:

- dwa tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż sześć miesięcy,

- miesiąc, jeżeli był zatrudniony co najmniej sześć miesięcy,

- trzy miesiące, jeżeli pracował co najmniej trzy lata.

W myśl natomiast 36 § 1

1

k.p. do okresu zatrudnienia wlicza się to u poprzedniego pracodawcy, jeżeli jego zmiana nastąpiła w trybie art. 23

1

k.p. (przejście zakładu na innego pracodawcę), a także w innych wypadkach, gdy z mocy odrębnych przepisów nowy szef jest następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez poprzednika.

Problem, jak interpretować okres zatrudnienia u pracodawcy, rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów 15 stycznia 2003 r. (III PZP 20/02). Przy ustalaniu okresu wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony (art. 36 § 1 k.p.) uwzględnia się wszystkie okresy zatrudnienia u tego samego (danego) pracodawcy. Zatem do ustalenia zatrudnienia, od którego zależy okres wypowiedzenia umowy bezterminowej, sumuje się cały tzw. staż zakładowy, bez względu na przerwy między poszczególnymi umowami o pracę i rodzaje umów zawieranych w tym czasie między stronami stosunku pracy.

Do stażu zakładowego wlicza się także okres zatrudnienia u poprzednika, jeżeli: