Reklama

Pełnomocnictwo konkludentne w orzecznictwie Sądu Najwyższego

Kwestia udzielenia pełnomocnictwa w sposób konkludentny nie powinna budzić żadnych teoretycznych wątpliwości, niemniej praktyka pokazuje, że zastosowanie owej teorii w konkretnej sprawie może okazać się problematyczne, będąc zależnym od ustaleń faktycznych. W judykaturze Sądu Najwyższego można znaleźć kilka wypowiedzi, które okazują się pomocne.
Pełnomocnictwo konkludentne w orzecznictwie Sądu Najwyższego

Foto: Adobe Stock

Między innymi uznano, że zatrudnienie na stanowisku, z którego pełnieniem wiąże się wystawianie faktur z wezwaniem ich płatników do zapłaty w określonym terminie, jest równoznaczne z udzieleniem stałego pełnomocnictwa do dokonywania tych czynności. Zauważono, iż taka też jest praktyka przedsiębiorców, natomiast nieracjonalne i godzące w płynność obrotu byłoby wymaganie od nich działania w tym zakresie przez osoby powołane do ich reprezentacji jako osób prawnych, zwłaszcza gdy dotyczyłoby to przedsiębiorstw o znacznych rozmiarach, których działalność wymaga wystawiania setek i tysięcy faktur oraz wezwań do zapłaty (wyrok SN z 23 października 2001 r., sygn. akt I CKN 323/99, orzecznictwo SN dostępne na www.sn.pl, poza wyraźnie wskazanymi źródłami).

Pozostało jeszcze 88% artykułu

Czytaj treści PRO.RP.PL za 39 zł miesięcznie!

Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.

Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama