Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 23 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej ?z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne ?i rentowe (DzU nr 161, poz. 1106 ze zm.; dalej rozporządzenie składkowe) z opłat na ZUS zwolnione są pochodzące z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych środki przeznaczone na rehabilitację zawodową, społeczną ?i leczniczą takich osób zatrudnionych ?w zakładach pracy chronionej i zakładach aktywności zawodowej (z wyłączeniem finansowanych z niego wynagrodzeń). Nie ma zatem wątpliwości, że to uprawnienie przysługuje pracodawcy, który ma status zakładu pracy chronionej.
Bez przywileju
Gorzej mają te firmy, które nie mają już tego statusu, a jednocześnie posiadają środki zgromadzone w zfron. Jeśli finansują z nich potrzeby swoich niepełnosprawnych podwładnych, pełna wartość tych świadczeń podlega oskładkowaniu. Nie ma znaczenia, że cały czas wydatkowane są według zasad obowiązujących zakłady pracy chronionej, tj. zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji oraz rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej ?z 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (DzU z nr 245, poz. 1810 ze zm.).
Taki pracodawca na razie nie skorzysta ze zwolnienia składkowego, nawet jeśli rygorystycznie przestrzega zasad prawidłowego gospodarowania środkami zfron. Niestety, ani przepisy z zakresu ubezpieczeń, ani wykładnia ZUS i resortu pracy nie są w tej sytuacji po stronie pracodawcy i ubezpieczonego. Już w piśmie z 25 października 2012 r. (992900/400-246/ 2012/WUK) ZUS uznał, że firmy, które utrzymują zfron po utracie statusu zakładu pracy chronionej, nie mogą w dalszym ciągu korzystać z ulgi składkowej przy wypłacie świadczeń z tego funduszu.
Co więcej, płatnicy nie mogą też liczyć na zwolnienie ze składek świadczeń finansowanych z zfron na innej podstawie.
W piśmie z 31 stycznia 2013 r. (992900/400/355/2012/WUK) ZUS przypomniał swoje stanowisko w tej sprawie. Potwierdził je w interpretacji z 24 grudnia ?2013 r. (DI/100000/451/1436/2013). Chodziło o wypłaconą niepełnosprawnemu ze środków zfron zapomogę losową ?z tytułu długotrwałej choroby w postaci jednorazowego bezzwrotnego dofinansowania na zakup leków i o umorzoną pożyczkę finansową. Płatnik uznał, że tego rodzaju świadczenia nie powinny podlegać oskładkowaniu, a ulga ta wynika z § 2 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia składkowego. Przepis ten mówi, że podstawy wymiaru składek nie stanowią zapomogi losowe ?w przypadku klęsk żywiołowych, indywidualnych zdarzeń losowych lub długotrwałej choroby. ZUS nie podzielił jego zdania.