Ojciec może ze swojego uprawnienia korzystać niezależnie od urlopów wykorzystywanych przez matkę. Ma więc prawo przebywać ?na nim w czasie, gdy żona jest na urlopie macierzyńskim. Bez znaczenia jest również to, czy matka dziecka pozostaje ?w stosunku pracy, czy może przebywa np. na urlopie wychowawczym.
Jeśli ojciec nie skorzysta ze swojego prawa, wolne przepada. Nie może go wybrać w zastępstwie matka dziecka.
Podstawę wymiaru zasiłku – chorobowego, opiekuńczego, jak też macierzyńskiego – stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających ten, w którym powstała niezdolność do pracy (art. 36 ustawy zasiłkowej). Przy krótszym stażu w rachunkach uwzględnia się pensję za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia z tego okresu.
Ta sama podstawa
Wydawałoby się, że każda krótka przerwa w chorobie, ?a już na pewno zmiana pobieranego świadczenia (np. z zasiłku opiekuńczego na chorobowy) spowoduje konieczność ustalenia podstawy wymiaru zasiłku na nowo. Jednak tak się nie dzieje za sprawą art. 43 ustawy zasiłkowej. Przepis ten wprowadza zasadę, że nową bazę do naliczenia świadczenia ustala się tylko wtedy, gdy od ostatnio pobieranego zasiłku – niezależnie od jego rodzaju – upłynęła przerwa trwająca co najmniej 3 miesiące. I nie chodzi tu o miesiące ustalone w wymiarze konkretnej liczby dni, ale o 3 miesiące kalendarzowe.
Przy krótszej przerwie między zasiłkami kolejne świadczenie trzeba więc ustalić z wynagrodzenia za ten sam okres, od którego obliczona została podstawa wcześniej pobieranego świadczenia.
Zmiana stawki ?bez znaczenia
Zasadniczo zmiana wysokości wynagrodzenia pracownika – w wyniku np. podwyżki czy jego obniżenia – rzutuje na podstawę wymiaru zasiłku, jeżeli nastąpiła przynajmniej w miesiącu poprzedzającym ten, w którym uzyskał on prawo do zasiłku. Gdy doszło do tego w miesiącu powstania niezdolności do pracy (lub ?w kolejnym miesiącu, gdy podwładny nadal pobiera zasiłek), nie wpłynie na kwotę świadczenia.
