Procedury dokonywania potrącań ze świadczeń emerytalno-rentowych regulują art. 139–144 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.; dalej ustawa emerytalna).
Ze świadczeń tych ściąga się należności wymienione w art. 139 ustawy emerytalnej. Potrąca się je od kwot netto, tj. po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki na podatek i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.
Kolejka na liście
Kolejność potrąceń z emerytur i rent zależy od tego, czy postępowanie egzekucyjne prowadzi komornik, urząd skarbowy, jednostka organizacyjna ZUS, czy też potrącenie ze świadczeń dokonywane będzie w trybie bezegzekucyjnym.
Art. 144 ustawy emerytalnej wskazuje, że ZUS może dochodzić należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w trybie egzekucji administracyjnej. Robi to na podstawie prawomocnej decyzji swojej jednostki organizacyjnej, która stanowi tytuł wykonawczy w postępowaniu egzekucyjnym. ZUS dochodzi zwrotu niesłusznie pobranych pieniędzy zarówno od osób, które utraciły prawo do świadczenia, jak też od tych, które nigdy takiego uprawnienia nie uzyskały. Ściąga też należności wypłacone na adres lub konto osobom, które nie były wskazane w decyzji organu rentowego.
Przykład