Z rozporządzenia 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie wynika, że osoby, które podróżują po krajach UE w celach zarobkowych, podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego.
Jest to tzw. zasada jedności stosowanego prawa. I tak:
- pracownik najemny zatrudniony na terytorium jednego państwa członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego lub jeżeli przedsiębiorstwo lub pracodawca, który go zatrudnia, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego państwa członkowskiego,
- osoba prowadząca działalność na własny rachunek na terytorium państwa członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego.
Jest to ogólna zasada ubezpieczenia według miejsca wykonywania pracy (łac. lex loci laboris), od której są oczywiście wyjątki.
