Czas pobierania zasiłku chorobowego z tytułu orzeczonej niezdolności do pracy jest limitowany. Podstawowy okres zasiłkowy wynosi 182 dni. Wydłużony – wynoszący 270 dni ?– przysługuje jedynie osobie cierpiącej na gruźlicę lub chorej ciężarnej mamie.
Do tych 182 dni (odpowiednio 270 dni) wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy. Trzeba zatem sumować okresy niedyspozycji przypadające bez dnia przerwy – nawet jeśli zostały spowodowane różnymi chorobami.
Do tego samego okresu zasiłkowego dolicza się również poprzednią absencję spowodowaną tą samą chorobą, gdy przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej nie przekroczyła 60 dni. Jeśli zaś kolejne absencje zostały spowodowane różnymi chorobami, to niezdolność do pracy po przerwie – choćby jednodniowej – otwiera nowy okres zasiłkowy. Takie zasady określa art. 9 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. ?DzU z 2014 r., poz. 159).
Informacji, jak liczyć okres zasiłkowy, należy szukać na zaświadczeniu ZUS ZLA. Lekarze wykazują na nich okoliczności mające wpływ na prawo do zasiłku chorobowego lub na jego wysokość, posługując się kodami literowymi. Symbol „A" oznacza, że niezdolność została spowodowana tą samą chorobą, która była przyczyną poprzedniej absencji, od zakończenia której nie upłynęło jeszcze 61 dni. Oznaczenie to zobowiązuje płatnika do zliczenia poszczególnych okresów niezdolności (przed i po przerwie) do jednego okresu zasiłkowego.
Jeśli w zaświadczeniu widnieje kod „B", to szef ma informację, że pracownica jest w ciąży i za czas orzeczonej niezdolności do pracy należy jej wypłacić 100-proc. świadczenie.
