W podstawie wymiaru zasiłków uwzględnia się te składniki pensji, które – zgodnie z postanowieniami zawartymi w regulaminie wynagradzania – ulegają zmniejszeniu za okres pobierania tych świadczeń. Zasada ta dotyczy w równej mierze wynagrodzenia za czas choroby płatnego ze środków pracodawcy, jak i zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Wypłata „obok"
Zgodnie z przytoczoną regułą, składników płacy, które nie są pomniejszane za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim, nie można wliczać do podstawy wymiaru świadczenia chorobowego. Tego przykładem często bywa dodatek stażowy wypłacany „obok" zasiłku. Oznacza to, że pracownik otrzymuje go w pełnej kwocie, niezależnie od nieobecności spowodowanej chorobą. W takiej sytuacji dodatku stażowego nie uwzględnia się w podstawie wymiaru świadczenia chorobowego.
Więcej netto
Taki dodatek jest też wyłączony z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne – ale wyłącznie w tej części, która przypada na okres płatnego zwolnienia lekarskiego. Oznacza to więcej pieniędzy "na rękę", ale przysparza kłopotów z prawidłowym rozliczeniem przychodów.
Przykład
Pracownik (42 lata) otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze 1800 zł oraz:
Firmowy regulamin wynagradzania stanowi, że dodatek funkcyjny i premia są pomniejszane proporcjonalnie za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim.
