Urlop wychowawczy przysługuje tylko pracownikom, czyli zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania czy spółdzielczej umowy o pracę, w celu sprawowania opieki nad dzieckiem. By go dostać, zainteresowany musi się wykazać przynajmniej sześciomiesięcznym ogólnym stażem zatrudnienia. Zgodnie z art. 186 kodeksu pracy przysługuje mu maksymalnie trzy lata urlopu najpóźniej do ukończenia przez syna lub córkę czterech lat.
Rodzice bądź opiekunowie pociechy wymagającej osobistej opieki mogą skorzystać z dodatkowych trzech lat, zanim ukończy ona 18 lat. Udzielamy go najwyżej w czterech częściach.
W trakcie przebywania na urlopie wychowawczym podwładny nie podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z racji stosunku pracy. Wynika tak z art. 9 ust. 6 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=184677]ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 11, poz. 74 ze zm.)[/link]. Jako pracodawcy mamy obowiązek wykazywać za niego przerwę w ubezpieczeniach z tytułu stosunku pracy. W tym celu składamy za każdy miesiąc urlopu raport imienny ZUS RSA, gdzie przerwa „od do” nie może wykraczać poza miesiąc kalendarzowy, którego dokument dotyczy. Nie może być ani wcześniejsza, ani późniejsza, musi się pokrywać z rozliczanym miesiącem.
[ramka][b]Przykład 1[/b]
Spółka udzieliła urlopu wychowawczego na okres od 28 kwietnia br. do 31 maja 2009 r. Przerwę tę powinna wykazać w raporcie ZUS RSA z kodem tytułu do ubezpieczeń 01 10 xx składanym za kwiecień, podając jako okres przerwy 28.04 – 30.04, kod świadczenia przerwy 121. Jeśli urlop potrwa kolejne miesiące, szef powinien wykazywać w raportach ZUS RSA przekazywanych za te miesiące. W raporcie ZUS RSA za maj podaje okres 01.05 – 31.05 i kod świadczenia przerwy121. [/ramka]