Przy zwolnieniu dyscyplinarnym nie zawsze zasada wzajemnych potrąceń

- Pracownik został dyscyplinarnie zwolniony. Pracodawca musi mu wypłacić ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, a pracownik nie spłacił jeszcze udzielonej mu przez firmę pożyczki. Czy możemy potrącić tę zaległość z ekwiwalentu? Czy w tym wypadku konieczna jest zgoda pracownika?

– pyta czytelnik.

Tak.

Art. 87 § 1 k.p. stanowi, że z wynagrodzenia za pracę – po odliczeniu składek społecznych oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – podlegają potrąceniu tylko:

- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,

- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,

- zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,

- kary pieniężne przewidziane w art. 108 k.p.

Lista należności możliwych do ujęcia z wynagrodzenia jest więc zamknięta, a inne niż wymienione wolno z niego ująć tylko za zgodą pracownika wyrażoną na piśmie (art. 91 k.p.). Potrącenia sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne oraz zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie alimentów – 3/5 wynagrodzenia.

Kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108 k.p. – łącznie nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego do wypłaty, po dokonaniu potrąceń z art. 87 k.p.

W myśl art. 87 § 5 k.p. nagroda z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące załodze z racji udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości.