[b]Odpowiada Maciej M. Bogucki radca prawny w Kancelarii Mamiński & Wspólnicy sp.k.[/b]
Z punktu widzenia pracodawcy nie ma znaczenia, czy jego pracownik osiąga dochody także z tytułu posiadania uprawnień do emerytury. Dla ustalenia wysokości zajęcia od danego pracodawcy ma znaczenie tylko wysokość świadczeń wypłacanych przez pracodawcę. Obowiązki pracodawcy, w przypadku dokonania komorniczego zajęcia wynagrodzenia za pracę pracownika, wskazane są w art. 880 – 888 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=906021C3C4F8A71B08066CD633B6506B?id=70930]kodeksu postępowania cywilnego[/link].
Dokonując zajęcia, komornik wzywa pracodawcę do udzielenia informacji co do wysokości wynagrodzenia dłużnika, kwoty i terminów przekazywania zajętego wynagrodzenia na rzecz wierzyciela oraz wskazania, czy wynagrodzenie nie zostało już zajęte w związku z egzekucją prowadzoną przez innych wierzycieli.
Nadto komornik wzywa, aby część wynagrodzenia wolną od zajęcia pracodawca przekazywał na rachunek wierzyciela lub komornika. Zasady egzekucji ze świadczeń emerytalnych regulują odpowiednie przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym.
Sposób ustalenia kwoty wolnej regulowany jest w art. 87[sup]1[/sup] [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]. Zgodnie z nim ustala się ją jako wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
