Zawiłość systemu podatkowego, a w efekcie także stopień skomplikowania rozliczeń z fiskusem sprzyjają popełnianiu przez podatników błędów i pomyłek w składanych przez nich deklaracjach podatkowych. Nic więc dziwnego, że często podatnicy, którzy stwierdzą pomyłki w złożonych deklaracjach, korzystają z procedury umożliwiającej im sporządzenie korekty. Możliwość ta jest uregulowana w przepisach ordynacji podatkowej (dalej: o.p.).
Zgodnie z art. 81 § 1 o.p., jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować złożoną deklarację. Musi to nastąpić poprzez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Uzasadnienie takie nie jest jednak wymagane w stosunku do deklaracji korygujących składanych elektronicznie w zakresie procedury szczególnej usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych na zasadach wynikających z art. 130c oraz art. 133 ustawy o VAT.
Złożenie dokumentu korygującego często niesie ze sobą również wymierną korzyść finansową. Otóż, jak wynika z art. 56 § 1a o.p., w przypadku złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji wraz z uzasadnieniem przyczyny korekty i zapłaty całości zaległości podatkowej w terminie siedmiu dni, licząc od dnia złożenia tej korekty, obniżeniu ulega wartość naliczanych przez fiskusa odsetek za zwłokę. Podstawowa stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi obecnie 8 proc., natomiast podatnicy regulujący swoją zaległość podatkową w skorygowanej deklaracji (art. 56 § 1a o.p.) zapłacą odsetki od zaległości podatkowych tylko według stawki 6 proc.
Obniżenie stawki odsetek za zwłokę nie w każdej sytuacji jest jednak możliwe. Nie stosuje się go bowiem do korekty deklaracji złożonej:
- po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, a gdy nie stosuje się takiego zawiadomienia – po zakończeniu kontroli podatkowej,
