Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 października 2014 r. (III SA/Wa 675/14, III SA/Wa 676/14).
Spółka świadczy usługi polegające na kompleksowej organizacji kolonii oraz letnich obozów dla dzieci i młodzieży, w ramach których zapewnia uczestnikom nocleg i wyżywienie oraz program rekreacyjno-kulturalny. Spółka często organizuje przewóz uczestników i ich ubezpieczenie od NNW oraz wykupuje od podmiotów trzecich usługi przewodnickie, basen, spływ kajakowy, bilety do muzeów itp. Usługi nabywane od podmiotów trzecich nie są dodatkowo obciążane narzutem ze strony spółki. W ocenie zainteresowanej są to usługi pomocnicze, więc powinny być wliczone do usługi podstawowej i opodatkowane według takiej samej stawki jak usługa podstawowa. W wydanej interpretacji organ nie zgodził się jednak ze stanowiskiem spółki i uznał, że należy zastosować procedurę VAT-marża, gdyż usługi nabywane są dla bezpośredniej korzyści turysty, ale nie stanowią jednocześnie środków do świadczenia usługi własnej spółki i nie stają się elementem kompleksowej usługi turystycznej.
WSA w Warszawie przychylił się do stanowiska organu. Sąd przypomniał, że możliwość objęcia szczególną procedurą VAT-marża przewiduje art. 119 ust 1 ustawy o VAT, natomiast art. 119 ust. 3 i 5 wprost mówi, że jeśli podatnik nabywa usługi od podmiotów trzecich, to w sposób obligatoryjny ma zastosować procedurę VAT-marża. Ponadto art. 119 ust. 5 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, to odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych (tj. takich, których konsumentem jest także podatnik) i dla usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Sąd uznał również, że dla wysokości podatku nie ma znaczenia, że spółka sprzedaje te usługi po kosztach. W takiej sytuacji nie wystąpi marża, ale nie jest wykluczone, że następnym razem podatnik naliczy marżę. Sama wysokość marży nie powinna determinować tego, czy daną procedurę z art. 119 ust. 5 się stosuje czy nie.
—Aleksandra Kielar, współpracowniczka Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte
Komentarz eksperta
Sylwia Adamczyk, doradca podatkowy, menedżer w warszawskim biurze Deloitte Doradztwo Podatkowe Sp. z o.o.