- Właściciel firmy transportowej świadczy usługi dla kontrahenta z Niemiec. Korzysta tam z autostrad, za które wnosi obowiązkową opłatę. Jedynym dowodem na poniesienie wydatków jest otrzymywane raz w miesiącu „zestawienie opłat za autostrady”. Czy można na jego podstawie zaksięgować koszt w księdze? Tak, jeśli zawiera wszystkie elementy dowodu księgowego, które wymienia rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 15 stycznia 2008 r., IBPB1/415-177/07/KB KAN 1436/10/07).
- Przedsiębiorca chce handlować telefonami. Kupuje je na polskich i zagranicznych aukcjach internetowych. Nie ma faktur, tylko umowy sprzedaży wydrukowane z komputera. Zawierają one datę, kwotę, przedmiot i strony transakcji. Nie ma jednak na nich podpisów. Czy może zaliczyć wydatki do kosztów na podstawie takiej umowy? Nie, ponieważ nie spełnia ona warunków określonych w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 lutego 2008 r., ILPB1/415-168/07-2/AG).
- Podatnik zarejestrował firmę, zgłaszając jako główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej adres biura, a jako dodatkowe miejsce zamieszkania. W fakturach zakupowych podawany jest adres biura, podobnie w dokumentach SAD. Przedsiębiorca uważa, że nie wyklucza to zaliczenia wydatków do kosztów. Jak argumentuje, „dla zidentyfikowania na fakturze VAT osoby fizycznej jako nabywcy niezbędne i wystarczające jest wskazanie jej imienia i nazwiska, adresu oraz numeru NIP. Jeżeli tożsamość podmiotów uczestniczących w obrocie nie ulega wątpliwości, a adres siedziby i adres prowadzenia działalności został zgłoszony właściwemu organowi podatkowemu, umieszczanie na fakturach VAT adresu prowadzenia działalności nie powinno być kwestionowane. Istotne jest, aby adres siedziby podatnika był zgodny z danymi identyfikacyjnymi zawartymi w zgłoszeniu rejestracyjnym (...) faktury zakupowe/dokumenty celne dają prawo do zaliczenia stwierdzonych nimi wydatków w ciężar kosztów, gdyż niezależnie od adresu wskazanego na fakturze podatnikiem jest ten sam nabywca”. Izba skarbowa zgodziła się z tą argumentacją i potwierdziła stanowisko przedsiębiorcy (interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 20 grudnia 2007 r., IBPB1/415-121/07/ZK/KAN-934/09/07).
- Czy przesłane elektronicznie i wydrukowane wyciągi bankowe potwierdzające operacje gospodarcze mogą być dowodem księgowym? – zapytał właściciel firmy. Tak, są one podstawą do księgowania prowizji pobranych przez bank, odsetek od udzielonych kredytów, obliczania różnic kursowych itp. Nie można jednak na ich podstawie ewidencjonować takich zdarzeń gospodarczych, dla których wymagane są inne dokumenty (interpretacja Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z 27 sierpnia 2007 r., II. US. I/415-48/07).
- Spółdzielnia wystawiała faktury za eksploatację lokalu, opłaty c.o., wywóz nieczystości i abonament za wodomierz główny na oboje małżonków. Tymczasem tylko jedno z nich prowadziło działalność gospodarczą. Czy na podstawie takiej faktury może zaliczać wydatki do kosztów? Urząd skarbowy uznał, że taki dokument nie może być dowodem księgowym. Na szczęście izba skarbowa skorygowała jego rozstrzygnięcie. Jej zdaniem taka faktura jest potwierdzeniem operacji gospodarczej i spełnia wymogi dowodu księgowego (interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 13 czerwca 2006 r., PB I-2/4117/IN-10/US Łask/06/JF).
