[b]Zdecydował tak NSA w wyroku z 27 lutego 2008 r. (II FSK 7/07).[/b]
Spółka uzyskała weksle w związku z zawartymi przez nią umowami kompensacyjnymi oraz w wyniku umownej cesji wierzytelności. W obu wypadkach doszło do przeniesienia weksli przez pośrednika, który wypłacił spółce kwotę wynikającą z weksla pomniejszoną o prowizję, zawierającą m.in. koszty dyskonta weksli w banku. WSA przyjął, że wydatki takie nie są kosztem uzyskania przychodów. Stwierdził też, że uznanie prowizji pośrednika za koszty doprowadziłoby do sytuacji, w której ciężar tych wydatków przejąłby na siebie Skarb Państwa. Doszłoby bowiem do podwójnego uznania kosztów z tej samej operacji: raz poprzez uznanie prowizji otrzymanej przez pośrednika za koszty uzyskania przychodów, drugi raz – gdyby ten pośrednik również był uprawniony do zaliczenia wydatków z dyskonta weksla w banku do kosztów podatkowych.
Spółka wniosła skargę. NSA jednak ją oddalił. Stwierdził, że przejmując weksel do realizacji na skutek częściowej kompensaty zobowiązań przez wierzyciela spółki, strona pozbawiła się możliwości dochodzenia kwoty z weksla w terminie płatności w nim określonym. W związku z tym jedynym możliwym sposobem realizacji tej kwoty było zdyskontowanie weksla w banku. Kosztami byłyby, zdaniem sądu, prowizja i odsetki związane z dyskontem weksla w banku. Przeniesienie praw weksla na osobę trzecią nie stanowi jednak dyskonta. Prowizja nie jest zatem kosztem podatkowym. Za trafne NSA uznał również stanowisko WSA, zgodnie z którym przeniesienie kosztów pośrednika na rzecz skarżącej byłoby w istocie przejęciem tych kosztów przez Skarb Państwa.
[i]Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]
[ramka][b]Komentuje Mateusz Majewski, starszy konsultant w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte[/b]
