Izba Skarbowa w Katowicach rozstrzygnęła w interpretacji z 28 kwietnia 2016 r. (IBPB-1-3/4510-318/16/TS) kwestię stosowania certyfikatu rezydencji.
Z pytaniem zwróciła się spółka mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która zamierza nabywać świadczenia od osób prawnych z siedzibą w innych krajach. Spółka wypłaca należności na rzecz usługodawców zagranicznych. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT będzie musiała jako płatnik pobierać zryczałtowany podatek dochodowy w dniu wypłaty. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Spółka każdorazowo będzie zwracać się do usługodawców zagranicznych o przedstawienie aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej.
Usługodawca zagraniczny może przedstawić certyfikat rezydencji wskazujący:
1. okres posiadania przez niego rezydencji podatkowej danego państwa – np. od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r., bądź
2. wyłącznie datę wystawienia dokumentu – np. 31 grudnia 2015 r., bez wskazania w jego treści okresu posiadania przez niego rezydencji podatkowej danego państwa.
