Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie dotyczącej interpretacji ustawy o CIT (sygnatura akt: II FSK 271/11).
Sąd kasacyjny podzielił stanowisko fiskusa, że wartość zadłużenia z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT to całe zadłużenie, a nie tylko z pożyczek, od których odsetki mogą być kosztem. Przypomniał, że w przepisach ustawy o CIT pożyczka została zdefiniowana inaczej, szerzej niż w prawie cywilnym.
– W tym przypadku odwołanie się do wykładni językowej jest wystarczające – podkreślił sędzia NSA Jan Rudowski.
Kanwą wyroku NSA była interpretacja podatkowa. We wniosku o jej wydanie skarżąca spółka wyjaśniła, że zajmuje się projektowaniem, budową i eksploatacją jednego z odcinków autostrady, realizowanego w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Akcjonariuszami tej spółki są cztery podmioty z różnym udziałem akcji. Z wniosku o interpretację wynikało, że podatniczka ma obowiązek współfinansowania projektu własnymi środkami w postaci pożyczek pochodzących od akcjonariuszy – tak zwanymi pożyczkami podporządkowanymi.
Wątpliwości spółki dotyczyły ograniczeń w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodu z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT. Chodziło m.in. o to, jakie należności mieszczą się w pojęciu wartość zadłużenia, o której mowa w tym przepisie. Podatniczka uważała, że nie chodzi o wszystkie długi. Podkreślała, że celem wprowadzenia regulacji dotyczącej tzw. niedostatecznej kapitalizacji było ograniczenie nadmiernego finansowania zwrotnego spółek przez ich akcjonariuszy. Dlatego dla potrzeb określenia wartości zadłużenia z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT należy wziąć pod uwagę jedynie zadłużenie wobec akcjonariuszy z tytułu udzielonych przez nich pożyczek i kredytów, a nie zadłużenie z jakiegokolwiek tytułu. Odmienna interpretacja stałaby w sprzeczności z zamiarem ustawodawcy.
