Przykład
Polska spółka z o.o. wypłaca udziałowcowi – osobie fizycznej mieszkającej w Amsterdamie – dywidendę w równowartości 800 tys. zł (brutto).
Spółka powinna pobrać podatek w wysokości:
800 tys. zł x 15 proc. = 120 tys. zł
Udziałowiec ten otrzyma więc na konto równowartość 680 tys. zł.
Druki IFT-1/IFT-1R
Art.42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT mówi, że do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy są zobowiązani przesłać podatnikom mającym miejsce zamieszkania za granicą oraz urzędom skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (IFT-1/IFT-1R).
Czasem muszą przesłać ją również wcześniej, jeśli nierezydent złoży wniosek w tej sprawie. Wtedy płatnik ma obowiązek wysłać formularz IFT-1/IFT-1R w ciągu 14 dni od dnia złożenia tego wniosku (ale nie zwalnia to z obowiązku ponownego przesłania go po zakończeniu roku).
Ponadto na podstawie art. 42 ust. 1a ustawy o PIT do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy są zobowiązani przesłać do ich urzędu skarbowego roczne deklaracje PIT-8AR.
Odsetki od kredytu są kosztem
Może się zdarzyć, że spółka w celu wypłaty dywidendy zaciągnie kredyt.
W świetle orzecznictwa sądowego odsetki od niego są kosztami podatkowymi, mimo że sama dywidenda nie jest wydatkiem poniesionym w celu uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia ich do kosztów wynika stąd, że zaciągnięcie kredytu może mieć na celu utrzymanie płynności finansowej spółki wypłacającej dywidendę.
Zamiast finansować wypłatę ze środków obrotowych przeznaczonych np. na bieżącą działalność, spółka finansuje ją kredytu. Gdyby wypłaciła ją z własnych środków obrotowych a następnie zaciągnęła kredyt na działalność bieżącą, to odsetki od tego kredytu byłyby kosztem uzyskania przychodu.
Za możliwością uznania takich odsetek za koszt opowiedział się m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 13 lipca 2007 (III SA/Wa 382/07).
Identyczne stanowisko zajął też ten sąd w wyroku z 28 listopada 2008 (III SA/Wa 1976/08): „Dywidenda jest formą podziału dochodu osiągniętego przez spółkę z prowadzonej działalności. Stanowi wynik prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej i jest ściśle z nią związana.
Dywidenda jest zależna od działalności spółki, stanowi też zysk akcjonariuszy spółki. Osiąganie i wypłata dywidendy pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną działalnością spółki.
Skoro spółka wnosząc o interpretację indywidualną wskazała, że zaciągnięty kredyt na wypłatę akcjonariuszom dywidendy wiąże się z jej funkcjonowaniem w obrocie gospodarczym – służy tym samym zachowaniu lub zabezpieczeniu źródeł przychodów, a odsetki od tego kredytu zostały zapłacone, możliwe jest zarachowanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy”.
Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 września 2010 (II FSK 2118/09) potwierdzając, że odsetki od takiego kredytu są kosztem podatkowym, zgodził się z argumentem podatnika (spółki), że „gdyby przeznaczyła na wypłatę dywidendy inne środki (np. z funduszu wynagrodzeń), a na pokrycie celu, na który te środki były przeznaczone, zaciągnęłaby kredyt bankowy, to z całą pewnością uznano by ten kredyt za koszt uzyskania przychodu.
Nie można wiązać przedmiotowego kredytu bezpośrednio z «finalnym» celem, jakim jest osiągnięcie przychodów. Bezpośrednim celem zaciągnięcia takiego kredytu jest także zabezpieczenie źródła przychodu, jakim jest działalność gospodarcza jak i zabezpieczenie płynności finansowej. Nie można odrywać kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy od całokształtu procesów gospodarczych zachodzących w spółce”.
Czytaj też artykuły:
Zobacz więcej w serwisie:
Podatki i księgi
»
Podatek dochodowy
»
PIT i CIT
»
Spółki
»
Dywidendy i udziały w zysku
Firma
»
Spółki
»
Dywidendy
Podatki i księgi
»
Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania