Świadectwo pracy to podstawowy dokument zawierający informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych w kolejnych miejscach zatrudnienia. Zasady jego wydawania i prostowania określa kodeks pracy oraz rozporządzenie ministra rodziny, pracy i polityki socjalnej z 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy (DzU z 2016 r., poz. 2292).
Pracownik, który otrzymał wadliwe świadectwo pracy, może w ciągu 7 dni od otrzymania tego dokumentu wystąpić do pracodawcy o jego sprostowanie. Pracodawca ma obowiązek pouczyć go o tym uprawnieniu w treści świadectwa.
Jeśli firma nie uwzględnieni wniosku pracownika i odmówi sprostowania, musi go o tym zawiadomić – na piśmie lub elektronicznie – w terminie 7 dni od dnia wpływu podania (§ 7 ust. 1 ww. rozporządzenia). Pracownik ma wówczas prawo wystąpić z żądaniem sprostowania dokumentu do sądu pracy. Pozew może złożyć w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie.
Pracownik może wystąpić z powództwem o sprostowanie świadectwa także wtedy, gdy nie otrzyma od pracodawcy żadnej odpowiedzi w powyższym terminie.
Obowiązek w wyroku
W razie uwzględnienia przez sąd powództwa o sprostowanie świadectwa pracy, pracodawca musi wydać pracownikowi nowe świadectwo pracy niezwłocznie, nie później niż w ciągu trzech dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w tej sprawie (§ 7 ust. 2 ww. rozporządzenia). Niewykonanie tego obowiązku stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika (art. 282 § 2 k.p.).