Na podstawie art. 26a ust. 1b ustawy o rehabilitacji pracodawca może uzyskać podwyższoną ?o 600 zł kwotę dofinansowania do wynagrodzenia, jeżeli zatrudnia pracowników niepełnosprawnych, w odniesieniu do których wskazano w orzeczeniu ?o niepełnosprawności jedno ?ze schorzeń: 01-U (upośledzenie umysłowe), 02-P (choroby psychiczne), 04-O (niewidomi), 06-E (epilepsja), 12-C (całościowe zaburzenia rozwojowe). Jeden z pracowników, pan Michał, legitymuje się lekkim stopniem niepełnosprawności z kodem 04-O – choroby narządu wzroku. Jednak nie jest tzw. osobą niewidomą w myśl przepisów ustawy o rehabilitacji. Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych ?w stanowisku z 3 marca 2011 r. (BON-I-5232-13-PM/11) potwierdziło, że potoczne sformułowanie „osoba niewidoma" obejmuje swoim zakresem osoby z dysfunkcją narządu wzroku (04-O) w stopniu znacznym i umiarkowanym. Dlatego też pracodawcy nie przysługuje na pana Michała podwyższona kwota dofinansowania.
Przykład
Pracodawca zatrudnił w maju 2014 r. pana Henryka, któremu ?1 października 2002 r. wydano na stałe orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, ?z informacją o przyczynie niepełnosprawności – § 26 pkt 1 lit. c. Oznacza to, że pracodawca powinien wliczać pracownika ?do osób ze schorzeniem 01-U ?– upośledzenie umysłowe. Jego orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało bowiem wydane w okresie obowiązywania rozporządzenia MPiPS z 21 maja 2002 r. ?w sprawie orzekania ?o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (DzU nr 66, poz. 604), gdzie podstawą prawną przyczyny niepełnosprawności był przepis ?§ 26 pkt 1 lit. c – upośledzenie umysłowe, począwszy od upośledzenia w stopniu umiarkowanym.
Treść dokumentu z ZUS
O ile w orzeczeniach o stopniu niepełnosprawności powiatowe i wojewódzkie zespoły mają obowiązek wskazać symbol przyczyny niepełnosprawności, o tyle takiego obowiązku nie mają komisje lekarskie ZUS. Wydają one orzeczenia o niezdolności do pracy, które odpowiednio traktuje się jak orzeczenie o niepełnosprawności.
Gdy pracownik legitymuje się orzeczeniem o częściowej niezdolności do pracy (odpowiednio – o lekkim stopniu niepełnosprawności), przedsiębiorca może mieć problemy z wykazaniem tzw. schorzeń specjalnych, uprawniających do wyższej kwoty refundacji wynagrodzenia z PFRON. Zaświadczenia lekarza specjalisty o schorzeniu specjalnym nie mogą być w tej sytuacji stosowane.
W kwestii uzyskania podwyższonej kwoty dofinan-?sowania do wynagrodzeń ?Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych wskazało w stanowisku ?z 31 sierpnia 2011 r. (BON-I-52311-342-2-LK/2011), że użycie w art. 26a ust. 1b ustawy o rehabilitacji wyrazu „orzeczono" oznacza, że dokumentem potwierdzającym wspomniane schorzenia musi być orzeczenie lub wyrok rozstrzygający w zakresie objętym tym orzeczeniem. Ustawodawca nie ustanowił warunku co do lokalizacji potwierdzenia schorzenia w orzeczeniu. Zatem to, że legitymujący się orzeczeniem jest osobą, u której stwierdzono specjalne schorzenia, może wynikać ?z sentencji, symbolu przyczyny niepełnosprawności, wskazań czy uzasadnienia.
