Art. 546 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że „Za zobowiązania przypisane w planie podziału spółce przejmującej lub spółce nowo zawiązanej pozostałe spółki, na które został przeniesiony majątek spółki dzielonej, odpowiadają solidarnie przez trzy lata od dnia ogłoszenia o podziale. Odpowiedzialność ta jest ograniczona do wartości aktywów netto przyznanych każdej spółce w planie podziału". Zgodnie więc z regulacją kodeksową, zobowiązania spółek przypisane są w planie ich podziału.
Plan podziału zakłada przeniesienie majątku spółki dzielonej na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną. Podział obejmuje zarówno aktywa, jak i pasywa spółki. Jeżeli plan podziału przypisywać będzie jednej z wymienionych spółek zobowiązania, to spółka taka nie będzie ponosić odpowiedzialności samodzielnie. Według przytoczonego przepisu istnieje bowiem odpowiedzialność solidarna spółek – dzielonej i nowo powstałych. Ratio legis tego rozwiązania polega na przeciwdziałaniu tworzenia tzw. centrum zysków i centrum strat – jakie oczywiście mogłyby po podziale spółki powstać.
Warto jednak pamiętać, o pewnych – kodeksowych ograniczeniach omawianej odpowiedzialności. Po pierwsze odpowiedzialność ta ograniczona jest do wartości aktywów netto przyznanych każdej spółce. Spółki ponoszą więc odpowiedzialność całym swoim majątkiem, ale wyłącznie w takim zakresie, w jakim zostały „wyposażone" w aktywa. Po drugie zaś, odpowiedzialność ta ma charakter czasowy, tzn. trwa wyłącznie trzy lata od dnia ogłoszenia o podziale spółki.
Przykład
Spółka A posiada zobowiązania pieniężne w wysokości 100 tys. zł. Z dniem 1 stycznia 2013 r. uległa podziałowi na spółkę B i C. Plan podziału przypisał połowę zobowiązań na spółkę B i połowę na spółkę C. Pomimo przeprowadzenia podziału spółki A, przez następne trzy lata, tj. do 31 grudnia 2015 roku, będzie ona odpowiadała solidarnie ze spółkami B i C za przypisane im zobowiązania.
Przykład
Spółka A zostaje podzielona na spółki B i C. W wyniku podziału na rzecz spółki B przypisane zostają w planie podziału aktywa w wysokości 200 tys. zł oraz zobowiązania w wysokości 350 tys. zł. W takiej sytuacji wierzyciele spółki A, których zobowiązania zostały przypisane do spółki B, będą mogli przez trzy lata od dnia przeprowadzenia podziału dochodzić swoich roszczeń zarówno od spółki A, jak i spółki B, z zastrzeżeniem, iż w stosunku do spółki B ich roszczenia będą ograniczone do wartości przypisanych spółce aktywów, tj. 200 tys. zł.