Wrześniowa warunkowa decyzja prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotycząca przejęcia Aster przez UPC oraz październikowa dotycząca przejęcia przez Eurocash ośmiu spółek należących do Emperia Holdingu to ciekawe i jednocześnie dość rzadkie przykłady zastosowania uprawnień prezesa UOKiK w praktyce. Od 2004 r. było 14 takich przypadków.
W tym roku, na prawie 130 wszystkich decyzji w sprawach koncentracji, były trzy decyzje warunkowe. Niewielka liczba dotychczasowych decyzji i brak orzecznictwa powoduje, że warto przyjrzeć się dokładniej przepisom regulującym wydawanie decyzji warunkowych przez prezesa UOKiK.
Czas to pieniądz
Wydanie zgody warunkowej to w założeniu rozwiązanie, które powinno służyć skróceniu czasu do zamknięcia transakcji, co w konsekwencji może obniżyć jej koszty. Dodatkową korzyścią jest możliwość modyfikacji warunków transakcji przez przedsiębiorców, w przypadku gdy istnieje zagrożenie pojawienia się negatywnej decyzji prezesa UOKiK i uzyskania zgody w tym samym postępowaniu, zamiast składania nowego wniosku po uzyskaniu odmowy.
Należy pamiętać, że ustawowy termin na wydanie decyzji w sprawach koncentracji wynoszący dwa miesiące od wszczęcia postępowania wydłuża się w stosunku do standardowej procedury o 14 dni w przypadku przedstawienia warunków przez przedsiębiorcę (do terminów tych nie wlicza się jednak okresów na usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, a także ustosunkowanie się do przedstawionych przez prezesa UOKiK warunków). W praktyce postępowania tego typu trwają jednak wiele miesięcy, dla przykładu postępowanie w sprawie UPC/Aster trwało prawie dziewięć miesięcy.
Otwarty katalog
Prezes UOKiK wydaje zgodę na koncentrację, jeśli w jej wyniku konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku (najczęściej w przypadku wzrostu udziałów ponad 40 proc. na rynku właściwym).