Emeryt, który prowadzi działalność gospodarczą, podlega w Polsce dobrowolnemu ubezpieczeniu rentowemu i emerytalnemu. Musi jednak odprowadzać składki na ubezpieczenie zdrowotne. Sprawa się komplikuje, jeśli postanowi on przenieść działalność gospodarczą do innego kraju Unii.
– Znajdzie tu zastosowanie art. 14 rozporządzenia 883/2004. Na jego podstawie taki emeryt zostaje wykluczony z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, nawet jeśli dobrowolnie zacznie opłacać w Polsce składki emerytalno-rentowe – zauważa Piotr Popek z departamentu ubezpieczeń i składek ZUS.
Przepisy koordynacyjne nie mają bowiem zastosowania do ubezpieczenia dobrowolnego ani do ubezpieczenia fakultatywnego kontynuowanego. W rezultacie przedsiębiorczy emeryt może zostać pozbawiony prawa do świadczeń zdrowotnych za granicą.
– ZUS nie może wydać mu bowiem zaświadczenia o ustawodawstwie właściwym, bez którego nie uzyska europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego – mówi Piotr Popek.
Z sytuacji jest jedno wyjście. Państwa członkowskie mogą zawierać każdorazowo porozumienia wyjątkowe na podstawie art. 16 rozporządzenia. W takim porozumieniu można określić, jakiemu systemowi zabezpieczenia społecznego podlega dana osoba. Dzięki temu przedsiębiorczy emeryci będą mogli korzystać z opieki zdrowotnej w państwie, w którym prowadzą działalność.
