Na zwrot kosztów wyposażenia i doposażenia etatu dla bezrobotnego wysłanego do pracodawcy przez urząd pracy ma szanse podmiot gospodarczy, który zdecyduje się przyjąć taką osobę. Wsparcie ma, co do zasady, zrekompensować rzeczywiste wydatki poniesione na ten cel, ale nie może przewyższać sześciokrotności przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w chwili zawierania umowy ze starostą. Dla umów zawartych od 1 września do końca listopada 2009 r. maksymalna refundacja z tego tytułu to zatem 18 488,88 zł (6 x 3081,48 zł).
Wynika tak z art. 46 ust. 1 pkt 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=269029]ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DzU z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm., dalej ustawa o promocji zatrudnienia)[/link].
Szczegółowe warunki przyznania tej refundacji uregulował natomiast minister pracy i polityki społecznej w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=308534]rozporządzeniu z 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji doposażenia i wyposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (DzU nr 62, poz. 512, dalej rozporządzenie o refundacjach kosztów doposażenia)[/link]. Starosta może ją przyznać (ale nie ma takiego obowiązku) zakładowi prowadzącemu działalność gospodarczą, jeśli m.in.
- zobowiąże się, że dotowane w ten sposób stanowisko w pełnym wymiarze czasu pracy utrzyma przez przynajmniej 24 miesiące,
- nie rozwiązał stosunku pracy za wypowiedzeniem dokonanym przez siebie w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o refundację.