Tak wynika ze stanowiska Biura Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 8 lipca 2008 r.
Kwoty ryczałtu, które wylicza się do porównania z kosztami płacy w poz. 38 druku INF-D-P lub poz. 46 INF-U-P, należy ustalać proporcjonalnie do miesięcznego wymiaru czasy pracy osoby niepełnosprawnej. Tak określa to § 5 ust. 5 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 13 grudnia 2007 r. w sprawie udzielania pomocy pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne oraz osobom niepełnosprawnym wykonującym działalność gospodarczą i rolniczą (DzU nr 240, poz. 1756).
Niestety, pracodawcy zatrudniający niepełnosprawnych pracowników nie wiedzieli, jak to prawidłowo zrobić. W grę wchodziło np. proporcjonalne ustalenie wobec miesięcznego wymiaru czasu pracy osoby niepełnosprawnej, czyli na podstawie zawartego w umowie o pracę wymiaru czasu pracy, np. 0,5 etatu, 0,25 etatu, bez uwzględnienia liczby dni pozostawania pracownika w zatrudnieniu w danym miesiącu lub na podstawie przeciętnego miesięcznego wymiaru czasu pracy, określonego przypisem nr 8 do druku INF-D-P będącego załącznikiem do tego rozporządzenia. Bez precyzyjnego określenia nie było zatem możliwe właściwe określenie pułapu najniższej intensywności pomocy, który wpływa na wysokość należnego pracodawcy ryczałtu za zatrudnianie osób niepełnosprawnych.
Dzięki stanowisku BON wiadomo już, że kwotę ryczałtu w poz. 38 INF-D-P oraz poz. 46 INF-U-P należy ustalić, wyliczając miesięczny wymiar czasu pracy osoby niepełnosprawnej.
Zakład pracy chronionej na cały etat zatrudnił pracownika niepełno-sprawnego w stopniu lekkim 25 czerwca 2008 r. Wyliczając kwotę ryczałtu dla niego, bierzemy pod uwagę miesięczny wymiar czasu pracy, czyli cały etat. Kwota ryczałtu zostanie obliczona następująco: (936 zł x 40 proc.) x 1 etat = 374,40 zł.
