Jeśli redukujesz personel, nie dostaniesz refundacji

- Prowadzę firmę budowlaną. Chcę rozszerzyć działalność o produkcję materiałów budowlanych. Zorganizuję nowe stanowiska pracy dla dwóch bezrobotnych. Jeden prowadziłby samochód ciężarowy, drugi obsługiwał wózek widłowy. Złożyłem do powiatowego urzędu pracy wniosek o zwrot kosztów utworzenia nowego miejsca pracy dla bezrobotnego. Pośredniak załatwił go jednak odmownie, gdyż w ubiegłym roku zatrudniałem osiem osób, a obecnie tylko sześć. Czy taki powód jest prawidłowy? -pyta czytelnik DOBREJ FIRMY.

Zatrudniający bezrobotnego może się starać o różne refundacje, np. zwrot kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy dla takiej osoby. Pieniądze przysługują zatem na kupno nowego komputera, biurka czy telefonu dla bezrobotnego. Z ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DzU nr 99, poz. 1001 ze zm.) wynika, że pracodawcy przysługuje maksymalnie równowartość pięciokrotnego wynagrodzenia w gospodarce rynkowej. Będzie to zatem ok. 13 545,70 zł (500 proc. x 2709,14 zł za I kwartał 2007 r.). Podana kwota jest górną granicą. W rzeczywistości firma dostanie tyle, ile wynegocjuje ze starostą.

Jednym z głównych warunków otrzymania refundacji kosztów doposażenia i wyposażenia stanowiska pracy jest utrzymanie przeciętnej liczby zatrudnienia. Chodzi oto, aby nie spadło ono w ciągu roku, licząc wstecz od dnia złożenia wniosku.

- A jak liczyć wzrost zatrudnienia? -pytają przedsiębiorcy. Reguluje to unijne rozporządzenie dotyczące pomocy publicznej na zatrudnienie w 2204/2002 r.. Wynika z niego, że przez liczbę pracowników należy rozumieć roczną liczbę jednostek pracujących. Zatrudnionych przeliczamy przy tym na pełne etaty, a każdego wykonawcę cywilnego traktujemy jako jeden etat (patrz przykład).

Wszystko wskazuje na to, że w omawianym przypadku starosta miał rację. Szczegółowe zasady ubiegania się o omawianą refundację reguluje rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 21 listopada 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonywania refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (DzU nr 236, poz. 2002 ze zm.).

W sierpniu ubiegłego roku stan zatrudnienia w firmie wynosił 20 osób, w tym trzech pracowników na pół etatu i dwóch zleceniobiorców. W sierpniu br. natomiast (czas składania wniosku o refundacje) firma angażuje 16 osób, w tym dwie na umowach-zleceniach. Oznacza to, że w trakcie roku, licząc wstecz od dnia złożenia wniosku, stan zatrudnienia spadł o cztery osoby. Zatem refundacja się nie należy. Inaczej byłoby, gdyby w chwili składania wniosku stan zatrudnienia wynosił:

- 16 pracowników na cały etat,

- 2 osoby na zlecenie,

- 8 pracowników na 1/2 etatu.

Wtedy stan zatrudnienia w firmie zostałby utrzymany na poziomie 20 etatów.

Procedurę przyznania zwrotu kosztów doposażenia i wyposażenia stanowiska pracy można podzielić na trzy etapy. Oto one.

ETAP 1. Składamy wniosek o finansową pomoc

Najpierw trzeba napisać wniosek do starosty o przyznanie finansowej pomocy. Określamy w nim m.in. liczbę stanowisk, rodzaj pracy, kwotę refundacji, koszty, jakie poniesie w ciągu 24 miesięcy za zatrudnienie skierowanych bezrobotnych (wynagrodzenia brutto i opłacone od nich składki na ubezpieczenie społeczne) oraz liczbę zatrudnionych na pełny etat z 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, a przy działalności gospodarczej - liczbę tych pracowników zatrudnionych przez okres krótszy niż 12 miesięcy. We wniosku podajemy także formę zabezpieczenia zwrotu refundacji.

ETAP 2. Do wniosku dołączamy oświadczenia lub zaświadczenia

Przykładowo: oświadczenie o tym, że pracodawca nie zalega z wypłatą wynagrodzeń, danin publicznych czy zobowiązań cywilnoprawnych, albo zaświadczenia z ZUS czy urzędu skarbowego.

ETAP 3. Czekamy na decyzję starosty

Po spełnieniu wszystkich formalności pozostaje czekać na decyzję starosty. Na rozpatrzenie wniosku starosta ma 30 dni. Wniosek może rozpatrzyć negatywnie, m.in. gdy przedsiębiorca w ciągu trzech lat poprzedzających dzień złożenia wniosku otrzymał z Funduszu Pracy środki na utworzenie dodatkowego stanowiska pracy, a pożyczkę tę wykorzystał niezgodnie z umową albo jej nie spłacił.