Wymiar urlopu wypoczynkowego zależy od stażu pracy konkretnej osoby i wynosi 20 dni, jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż dziesięć lat, lub 26 dni, jeżeli pracuje co najmniej dziesięć lat. Tak stanowi art. 154[sup]2[/sup] § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeksu pracy[/link].
Aby uzyskać prawo do urlopu wypoczynkowego w wyższym (tj. 26-dniowym) wymiarze, pracownik musi osiągnąć dziesięcioletni ogólny staż pracy (liczony u wszystkich pracodawców z uwzględnieniem ukończonych szkół).
Pracownik czytelnika spełnił ten warunek 19 listopada 2009 r. Z tą datą nabył prawo do 26-dniowego wypoczynku. Nie ma przy tym znaczenia, że przesłanka warunkująca podwyższenie urlopu została spełniona dopiero pod koniec roku kalendarzowego.
Oczywiście 26 dni wakacji przysługuje na cały rok kalendarzowy. Gdyby więc podwładny przepracował niepełny rok kalendarzowy, wymiar ten należy proporcjonalnie obniżyć zgodnie z art. 155[sup]1[/sup] § 1 k.p.
[ramka][b]Przykład[/b]
