Pracownica złożyła wniosek o sprostowanie daty urodzenia w świadectwie pracy wydanym w 1985 r. Obecnie firma jest prywatna. Czy należy wystawić nowe, prawidłowe świadectwo, z adnotacją o sprostowaniu?
Zgodnie z przepisami prawa pracy pracownik może wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy w ciągu siedmiu dni od jego otrzymania. Jeśli jego wniosku zakład nie uwzględni, w ciągu siedmiu dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy podwładny może wystąpić z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. Zdarza się jednak, że w momencie wydania świadectwa pracy pracownicy nie zdają sobie sprawy z rangi tego dokumentu i nie przywiązują wagi do wypełnienia go w prawidłowy sposób. Mogą też nie zauważyć błędu w jego treści. O konieczności dokonania zmiany w świadectwie pracy pracownicy dowiadują się bowiem najczęściej wtedy, gdy chcą skorzystać z uprawnień zagwarantowanych przez prawo pracy lub prawo ubezpieczeń społecznych. Występują wówczas do byłych pracodawców z wnioskiem o sprostowanie świadectwa. Wnioski złożone po terminie szef może oczywiście uwzględniać. Z orzecznictwa SN wynika, że jeżeli były pracownik pozywa pracodawcę w jakiejś sprawie, to pracownik może podczas procesu dowodzić, że świadectwo pracy jest błędne, nawet gdy już dawno upłynęły terminy z art. 97 § 2
1
k.p. (zob. uzasadnienie uchwały z 28 września 1990 r., III PZP 15/90, wyrok z 2 czerwca 2006 r., I PK 250/05). Stwierdził to wyraźnie SN z wyroku z 16 lipca 2009 r. (II PK 1/09): „Dowód przeciwko stwierdzeniom zawartym w świadectwie pracy jako dokumencie może być przeprowadzony w każdym czasie w ramach postępowania o konkretne roszczenie także po upływie terminów określonych w art. 97 § 2
1
