Nie opłaca się kombinować z przyczynami rozstania

Cała ta dość skomplikowana operacja i dodatkowe koszty są jednak zbędne. Szef może tej osobie w normalnym trybie wymówić angaż. Warunek: musi wskazać prawdziwe i konkretne powody rozwiązania umowy o pracę (art. 30 § 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]). W tym wypadku będą one dotyczyć tego, że podwładny niewłaściwie wykonuje nawet ten nieprecyzyjny zakres obowiązków.

Jeśli jednak wśród nich jest taki, który dokładniej określa jego jedno zadanie lub założony plan, a nie był realizowany, pracodawca na to powinien położyć nacisk. Jeśli nie, trzeba opisać, na czym polegały uchybienia zatrudnionego.

Z taką strategią obroni się nawet wtedy, gdyby niezadowolony pracownik wybrał się z tą sprawą do sądu. Tam ewentualne kombinowanie z obniżką wynagrodzenia czy wątpliwą likwidacją jego stanowiska pracy wyjdzie szybciej niż podanie rzeczywistego powodu rozstania.

Przy takim trybie pracodawca szybko pożegna podwładnego, bo okres wypowiedzenia angażu na czas nieokreślony przy zatrudnieniu krótszym niż pół roku trwa tylko dwa tygodnie (art. 36 § 1 pkt 1 k.p.). I zgodnie z art. 30 § 2[sup]1[/sup] k.p. zakończy się w sobotę.

W oświadczeniu szefa o wypowiedzeniu umowy nie może też zabraknąć pouczenia o przysługującym pracownikowi prawie do odwołania się do sądu (art. 30 § 5 k.p.).